เซี่ยหลียกคางขึ้นเล็กน้อยให้ลู่ติ้งหยวน แล้วชำเลืองมองไปที่เอกสารในมือของเขา
“ลองดมดูดี ๆ ว่าบนกระดาษนั้นมีกลิ่นเปรี้ยวคล้ายกาวหรือไม่”
ลู่ติ้งหยวนขมวดคิ้ว เข้าใจไม่ถึงครึ่งว่าคำพูดนี้ของเซี่ยหลีหมายถึงอะไร แต่ก็ยังยกกระดาษมาแนบจมูกแล้วดมอย่างพินิจ
“มีกลิ่นเปรี้ยวบาง ๆ จริงๆ ถ้าไม่ดมให้ละเอียดก็แทบไม่รู้สึก
หรือไม่ใช่เพราะเก็บไว้นานเกินไป หรือฝั่งพ่อค้ายาพิษเก็บรักษาไม่ถูกวิธี เลยทำให้เกิดกลิ่นเปรี้ยวแบบนี้?”
เซี่ยหลีกล่าว “ถ้าเก็บไว้นานหรือเก็บไม่ถูกวิธี ก็อาจเกิดกลิ่นเปรี้ยวได้จริง แต่กลิ่นเปรี้ยวแบบนี้มันพิเศษมาก ความจริงแล้วมันไม่ได้เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ หากแต่เป็นกลิ่นของน้ำยากันความชื้น
เทคโนโลยีน้ำยากันความชื้นชนิดนี้ยังไม่เปิดเผย สามารถทำให้กระดาษไม่ขึ้นราและไม่อับชื้นได้ถึง 50 ปี
แต่ของนี้มีพิษ นอกจากจะใช้ปิดผนึกแฟ้มเก็บลับเท่านั้น หากสัมผัสเป็นเวลานานจะทำร้ายร่างกายจนกลับคืนไม่ได้ จึงถูกสั่งห้ามใช้มาตลอด ยกเว้นแต่หน่วยงานพิเศษ
โดยทั่วไปจะเห็นได้เฉพาะในห้องทดลองของฐานลับ ใช้ปิดผนึกแฟ้มผลงานวิจัยระดับแกนกลาง