เวลาผ่านไปเป็นวินาที ๆ หญิงพยาบาลที่กำลังช่วยกันปฐมพยาบาลอยู่ร้องออกมาหนึ่งเสียง "ชีพจรกลับเข้าสู่ภาวะปกติแล้ว!"
ทุกคนในห้องถอนหายใจโล่งอก
เมื่อคุณพ่อลู่นำคนเข้ามา แพทย์กับพยาบาลก็เริ่มจัดการสภาพแวดล้อมในห้องกันแล้ว
หมอหนุ่มจ้าวที่คุณพ่อลู่เรียกอย่างนั้นเป็นชายหนุ่มอายุราว 30 ต้น ๆ กำลังจะเข้า 40
แม้จะเห็นว่าท่านพลเอกลู่ไม่เป็นอันตรายแล้ว แต่เขาก็ยังถือหูฟังตรวจชีพจรเดินเข้าไป สอบถามแพทย์และพยาบาลคนอื่นถึงอาการของคุณปู่อย่างละเอียด แล้วตรวจร่างกายคุณปู่เบา ๆ อีกครั้ง
เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็คลายคิ้วออกอย่างรวดเร็ว
เขาชี้ไปที่กระถางดอกไม้บนขอบหน้าต่าง "สักครู่เอากระถางดอกไม้บนขอบหน้าต่างออกไปให้หมด คนในห้องนี้หลายคนทางเดินหายใจไม่ค่อยดี เสี่ยงที่จะเกิดปฏิกิริยากับละอองเกสรดอกไม้สูง"
หญิงพยาบาลตอบรับทันที "ค่ะ!"
ปากพูดไป มือก็ทำงานไม่ช้า ไม่ช้านานก็ย้ายกระถางดอกไม้ที่เคยวางไว้บนขอบหน้าต่างเพื่อความสวยงามออกไปหมด
หมอหนุ่มจ้าวหันไปมองคุณพ่อลู่ "เมื่อกี้น่าจะเป็นละอองเกสรดอกไม้หรือฝุ่นละอองอะไรทำนองนี้รบกวนทางเดินหายใจของคุณปู่ จึงทำให้ท่านหายใจติดขัด
แต่ตอนนี้ค่าต่าง ๆ ของท่านนิ่งลงแล้วชั่วคราว ก็ยังต้องอยู่โรงพยาบาลเพื่อสังเกตอาการต่อ
ภาพรวมถือว่าเข้าสู่ความนิ่งแล้ว อย่าไปกระตุ้นท่านอีก ไม่ว่าจะด้านอารมณ์หรือด้านสภาพแวดล้อม"
ฟังคำนี้ ไม่ใช่แค่คุณพ่อลู่ แต่คนตระกูลลู่ที่อยู่ในห้องทุกคนต่างก็โล่งอก