เซี่ยหลีมองหลานชายที่ยืนอยู่ข้างกายอย่างไม่เข้าใจนัก
จะว่าไปก็แค่ก้มหน้ามองลงมาเล็กน้อยเท่านั้น
เด็กคนนี้กำลังอยู่ในวัยที่สูงขึ้นเรื่อย ๆ ตอนนี้ส่วนสูงแทบจะเท่าเธอแล้ว
เซี่ยต้าเป่ากระซิบเบา ๆ "น้าสาวเล็ก อย่าไปยุ่งกับเรื่องนี้เลย"
เซี่ยหลี:?
ลูกตัวเองย่อมรู้จักนิสัยตัวเองดี
ถึงแม้ต้าเป่าจะเป็นคนเงียบขรึมเพราะประสบการณ์ที่ผ่านมา แต่เขาเป็นคนที่มีจิตใจยุติธรรมมาตั้งแต่เด็ก อยากเป็นทหาร ไม่มีทางที่จะเห็นคนตายแล้วไม่ช่วยแน่นอน
เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย เป็นสัญญาณให้เขาพูดต่อ
ไม่งั้นรอไปอีกสักครู่ คงได้เห็นพวกนั้นทะเลาะกันแน่
เซี่ยต้าเป่าพูดสั้น ๆ กระชับ "เขาเป็นเด็กโตที่มากับบ้านของหวงเย่ว์หมิง เพราะเกลียดน้องชายที่เกิดจากแม่เลี้ยง ก็เลยเอาน้องชายอายุสามขวบโยนลงในไหน้ำ อยากจะทำให้จมน้ำตาย"
"ถ้าหวงเย่ว์หมิงตอนเช้าไม่ลืมการบ้านแล้วกลับไปเอา คงไม่ได้ตัวน้องชายของหวงเย่ว์หมิงอีกแล้ว"
"รอบที่แล้วกลุ่มของหวงเย่ว์หมิงรุมเขาอยู่ อีกกลุ่มหนึ่งเข้ามาช่วยเขาจนได้ สองฝ่ายเลยตีกัน แล้วสุดท้ายผู้ปกครองทุกคนก็ถูกรบกวน"