ตัวน้อยว่านทะเลอ้วนกลมแก้มขาวนวลนุ่ม มือสี่ขาสี่คลำไปข้างหน้า
ตราบใดที่หลุดออกจากระยะที่แม่เอื้อมถึง แม่คนเด็กก็จะไม่ตามมารบกวนเขาอีกแล้ว
ตัวแม่มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยเป็นที่สุด แต่มือของแม่กลับน่ารำคาญเหลือเกิน ทุกทีล่ะแกล้งจิ้มเขาเล่น ไม่ก็ทำให้เขาพลิกตัวไม่สำเร็จ ไม่ก็พลิกแล้วหน้าคะมำลงไปบนเตียง
ตอนนี้เขาของออดอ้อนไม่อยากสนใจแม่ซักเท่าไหร่
เซี่ยหลีแต่ก่อนไม่ค่อยชอบเด็กเท่าไหร่ เพราะเด็กทั้งร้องไห้โฮ ทั้งป้องกันตัวเองไม่ได้ ยังเป็นแม่เหล็กดึงดูดซอมบี้อีกต่างหาก
แต่ตอนนี้เธอเริ่มเข้าใจผู้ใหญ่ที่หลงใหลเด็กแล้ว
เด็กมันสนุกจริง ๆ
จิ้มทีหนึ่งก็ล้มทีหนึ่ง แถมไม่ต้องใช้แรงอะไรเลย
ช่วงวันหลัง ๆ นี้เธอขึ้นแกล้งคุณปู่แปดสิบปีที่ยังฟาดฟันได้ ลงแกล้งเด็กที่ยังไม่หย่านม ชีวิตช่างแสนจะสนุกสนานรื่นเริงนัก