เซี่ยเจี้ยนกั๋วลงมือทำอะไรเป็นพาราถึงพริก
ฝ่ายของลาวอู่เองก็ใจร้อนอยากให้พี่ชายของลูกเขยตัวเองแก้ปัญหาเฉพาะหน้านี้โดยเร็ว สองฝ่ายจึงถูกจริตถูกใจกันดี ไม่ช้าก็นัดหมายกันไว้ว่าพรุ่งนี้ตอนเช้า พี่ชายของลูกเขยลาวอู่จะมาพบกับเซี่ยหลี่
พี่ชายของลูกเขยลาวอู่มีเจตนาอยากสร้างสัมพันธ์ที่ดีกับเซี่ยหลี ย่อมไม่มีทางนัดพบกันที่ร้านอาหารเล็ก ๆ สกปรกข้างทางแน่
สถานที่ที่สองฝ่ายนัดหมายกันคือ "หลิวปี้จวี" ร้านอาหารที่คนทั่วบ้านทั่วเมืองต่างรู้จักกันดี แม้กระทั่งแขกต่างชาติจำนวนมากที่มาเยือนยังต้องแวะมาลิ้มรสด้วยตัวเองสักครั้ง
เซี่ยหลีเคยคิดว่า คนที่กินตำแหน่งผู้อำนวยการสำนักงานแรงงานและการพาณิชย์ซึ่งนับเป็นข้าราชการระดับสูงสายธุรกิจ แม้จะไม่ใช่พวกหน้าตาเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม อย่างน้อยก็คงเป็นพวกมืออาชีพแบบยุคหลัง ที่สวมสูททั้งตัว เสยผมด้วยเจลจนเรียบร้อยเป็นระเบียบ ใส่แว่นสุภาพแต่แฝงเจ้าเล่ห์ ดูแล้วต้องฉลาดและมีเล่ห์เหลี่ยมชัด ๆ
ทว่าเมื่อได้เห็นตัวจริง กลับทำให้เธอต้องตาค้างไปตาม ๆ กัน
เมื่อเซี่ยหลีเดินเข้าห้องส่วนตัว เห็นชายผมตัดสั้น หัวโตเป็นฟัก รูปร่างอ้วนกลมนิด ๆ หน้าตาดูซื่อ ๆ ใส่แจ็กเก็ตผ้าธรรมดาจนดูซื่อ ๆ ทั้งตัว ยิ้มแฉ่งจนดูซื่อตื๊อ ชายคนนั้นลุกขึ้นยืน ยื่นมือออกมาอย่างถ่อมตัว แล้วเปิดปากด้วยน้ำเสียงจริงใจยิ่งนัก
"คุณเซี่ย คุณลู่ มาแล้วสินะ สวัสดีครับ ผมชื่อเว่ยต้าผิง ยินดีที่วันนี้ได้มาทานอาหารด้วยกัน
มาครับ เชิญนั่งเลย ดูซิว่าอยากทานอะไร ไม่ต้องเกรงใจผม เลือกได้เลย!"