ตอนนี้คำพูดของฮั่วเซวียนคุนถึงขั้นนั้นแล้ว เซี่ยหลีจะไปเชื่อคำพูดของฟางจิ้งฮุยได้อย่างไร?
เธอพูดตรง ๆ ว่า “ในฐานะเพื่อน ฉันก็จริง ๆ อยากช่วยเฉินเจินเจิน เหมือนกับตอนนั้นที่ฉันดีใจมาก ที่พวกเธอยื่นมือเข้ามาช่วยฉันตอนนั้น
ตอนนั้นฉันดีใจจริง ๆ และก็ซาบซึ้งพวกเธอด้วย”
ถ้าไม่ใช่เพราะฟางจิ้งฮุยและพวกเพื่อนสนิทของเจ้าของร่างเดิมคนอื่น ๆ ที่พยายามช่วยเหลือสุดความสามารถก่อนที่เธอจะจากไป ถึงแม้เธอจะปฏิเสธก็ตาม
ตอนนี้เซี่ยหลีคงไม่ติดต่อคนที่เจ้าของร่างเดิมรู้จัก และคงไม่ถือว่าเพื่อนสนิทพวกนี้เป็นเพื่อนแท้
เซี่ยหลีพูดต่อด้วยความจริงใจ “แต่การช่วยแบบนี้ ฉันหวังว่ามันจะอยู่ในขอบเขตที่ฉันควบคุมได้ ไม่ใช่การเสียสละเพื่อนสนิทอีกคน เพื่อไปทำบุญให้คนอื่น
ไม่มีเหตุผลที่คนหนึ่งต้องเสียสละเพื่ออีกคน”
ฟางจิ้งฮุยมองหน้านิ่ง ๆ ของเซี่ยหลี ที่เหมือนจะเตรียมตัวที่จะจัดจิตบำบัดให้เธอในวินาทีถัดไป ก็รู้สึกขำอยู่ในใจ
เธอยื่นมือไปเกล้าปอยผมที่ข้างหูของเซี่ยหลีไปไว้หลังหู แล้วยิ้มบาง ๆ พูดเสียงเบาว่า “ไม่ได้ทะเลาะเพราะเธอ แค่ฉันไม่ชอบงานของเขา”
พูดจบ มือของเธอก็ลูบลงไปที่ท้องของตัวเอง ก้มหน้าลงเล็กน้อย พูดเสียงเบาว่า “เธอรู้ไหมว่าฉันท้อง ฉันหวังว่าเขาจะไม่ได้รับอันตรายใด ๆ คนที่รักของเขาทุกคนรักเขา
และก็อยากให้เขาโตขึ้นมาอย่างสะอาดบริสุทธิ์”
