ผู้บัญชาการกองทัพเหรินไม่ได้สังสรรค์กับเซี่ยหลีมากเท่าไรนัก แต่พอลู่ติ้งหยวนสามีของเซี่ยหลีถูกพาตัวไปเมื่อครู่ เซี่ยหลีก็ตามมาทันที จะมาทำอะไรนั้นไม่ต้องเดาก็รู้
ผู้บัญชาการกองทัพเหรินลุกขึ้น ทำท่าเชิญเซี่ยหลีไปทางโซฟา “นั่งสิ”
พูดจบก็เดินไปที่โซฟา นั่งลงตรงข้ามเซี่ยหลี
เขาเทชาให้เซี่ยหลีลงในแก้วชาไปด้วย พลางถามเซี่ยหลี “คุณมาคราวนี้เพื่อเรื่องของหนุ่มลู่สินะ?”
เซี่ยหลีรู้สึกว่าเรื่องนี้ไม่มีอะไรต้องปิดบัง จึงตอบตรง ๆ ว่า “ใช่ ฉันอยากถามว่าตกลงสถานการณ์มันเป็นยังไง
ด้วยฐานะของลู่ติ้งหยวน และประสบการณ์ชีวิตของเขา เขาเป็นไปไม่ได้เลยที่จะมีสายสัมพันธ์กับพ่อค้ายาเสพติดหรือกลุ่มอำนาจต่างชาติ
เจ้าหน้าที่สืบสวนยังมาถึงบ้านตั้งแต่เช้า แปลว่าพวกเขาต้องมีหลักฐานบางส่วนในมือแน่นอน ฉันอยากรู้รายละเอียด”
ก็เพียงเพราะตอนนี้เธอยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับผู้บัญชาการกองทัพเหริน ถ้าเปลี่ยนเป็นที่กองพลเกาะใต้ เธอต้องวิ่งตรงไปห้องทำงานของเหล่าหลิว ตีโต๊ะให้เหล่าหลิวปล่อยคนออกมาให้เร็วที่สุด จะสืบสวนยังไงก็ตามใจ ลู่ติ้งหยวนหนีไปไหนไม่ได้อยู่แล้ว
แต่ทางภาคตะวันตกเฉียงใต้นี่ แม้จะว่ากันว่าผู้บัญชาการกองทัพเหรินดูแลเธอเป็นอย่างดี ความจริงโอกาสที่สองคนได้เจอกันกลับน้อยมาก แม้กระทั่งต้องมีลู่ติ้งหยวนเป็นสะพานกลาง สองคนนี้ถึงจะดูมีปฏิสัมพันธ์กันบ่อย ๆ
ไม่เช่นนั้นผู้บัญชาการกองทัพเหรินก็คงไม่ยังคงมีฟิลเตอร์ “รักชาติเกินร้อย” ให้เธอถึงทุกวันนี้
ผู้บัญชาการกองทัพเหรินคาดเดาไว้แล้วตั้งแต่เช้าว่าเซี่ยหลีอาจมาถามเรื่องลู่ติ้งหยวน ทันทีที่รู้ว่าลู่ติ้งหยวนถูกควบคุมตัว เขาก็สั่งให้ลูกน้องตรวจสอบเอกสารทั้งหมดเรียบร้อยแล้ว
บัดนี้เซี่ยหลีถามมาถึงหน้า ผู้บัญชาการกองทัพเหรินก็ยังทำท่าทีกับเซี่ยหลีอย่างอ่อนโยนเช่นเดิม เลือกเล่าเฉพาะส่วนที่พูดได้ว่า “พวกเราเปิดปากพ่อค้ายาเสพติดได้แล้ว พวกมันบอกว่ารองผู้พันอวี้คือคนที่มันฝังตัวไว้ภายในองค์กรของเรา