พนักงานสืบสวนแม้จะไม่เชื่อคำให้การของเซี่ยหลีเลยสักนิด ถึงขั้นแอบสงสัยว่าเบื้องหลังนี้มีเงาของการรับผิดแทนลู่ติ้งหยวนอยู่ แต่เขาก็ไม่ได้เปิดปากถามเซี่ยหลีตรงหน้า
เพราะใจเขาก็รู้ดีว่าสถานะของสตรีตรงหน้านี้ไม่ธรรมดา คนที่สามารถทำให้รัฐต้องให้ความสำคัญได้ แม้เขาจะโต้แย้งกับเธอก็คงไม่มีผลอะไรตามมา
ไม่เท่ากับที่ภายหลังจะนำความสงสัยและการคาดเดาทั้งหมดของตนไปเล่าให้คนชั้นบนฟัง เรื่องที่จะตัดสินความรับผิดชอบของคู่สามีภรรยานี้อย่างไร ก็เป็นเรื่องขององค์กรไป
เฉินหวังโดนแก้วน้ำใบใหญ่ของน้อยออตเตอร์ฟาดเข้าที่ศีรษะจนเป็นร่องบุ๋ม แต่ก็ไม่ได้เสียชีวิตทันที
หมอช่วยชีวิตเบื้องต้นอย่างรวดเร็วแล้วก็จัดรถส่งตัวเขาไปโรงพยาบาลทันที
เซี่ยหลีและลู่ติ้งหยวนพาน้อยออตเตอร์ก็ออกจากตึกสืบสวนได้อย่างรวดเร็วเช่นกัน
บนทางเล็ก ๆ ข้างอาคารสอบสวน คู่สามีภรรยาเดินเคียงบ่าเคียงไหล่กันไป
เซี่ยหลีก้มมองสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ในอ้อมกอดของตน ยื่นมือลูบหัวลูกชายแล้วถอดใจถอดความคิดว่า “เราไปโรงพยาบาลทำเช็กอัพให้เด็กกันเถอะ แบบเช็กทั้งร่างกายตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยนะ
เฮ้อ รู้งี้ก็ไม่ปล่อยให้พวกนั้นส่งเฉินหวังไปโรงพยาบาลตรง ๆ แบบนั้น รอเราสักครู่ เราจะได้แวะรับเฉินหวังส่งไปด้วย”
เสียดายจริง ๆ ที่ลูกชายเอาแก้วน้ำใบใหญ่กระแทกหัวเฉินหวังจนเขาไม่มีแรงเหลือไปหยิบกะละมังเหล็กตีหัวอีกสี่คนที่ร้ายกาจกับพวกเขา
พูดอย่างนั้น เซี่ยหลีก็ถอนหายใจ ยื่นมือคว้าอุ้งเท้าน้อย ๆ อ้วนนุ่มของลูกชายขึ้นมาบีบเบา ๆ ทั้งคนเป็นกังวลจนไม่รู้จะทำยังไงดี
“ตอนอยู่ห้องสอบสวนเมื่อกี้ ฉันให้มันบีบมือฉันดู แรงบีบของอุ้งเท้านี่น่าจะเกินสามร้อยกิโลขึ้นไป นี่ไม่ใช่สภาพร่างกายที่เด็กคนหนึ่งควรจะมี