“ตอนแรกฉันแค่ลืมตาปล่อยผ่านสิ่งที่พวกมันทำ ต่อมาค่อย ๆ กลายเป็นผู้ช่วยปิดบังวัตถุดิบที่ใช้ผลิตยาเสพติดที่พวกมันซ่อนไว้
แม้เส้นตายของฉันมาตลอดคือจะไม่ลงมือทำลายผลประโยชน์หลักของหัวเซี่ย และไม่เคยอนุญาตให้พวกมันทำร้ายผู้อื่นใต้ตาฉัน แต่ก็ยังมีคนได้รับบาดเจ็บนับไม่ถ้วนเพราะความประมาทเลินเล่อของฉัน
เมื่อถึงเวลาที่ฉันอยากจะถอยมือ ก็สายเกินแก้ไขแล้ว โดยเฉพาะช่วงหลัง ๆ เวลาก็พิเศษ ถ้าปล่อยหลักฐานให้ใครไปได้คนที่เกี่ยวข้องกับเรื่องนั้นในปีนั้นทุกคน รวมถึงครอบครัวของพวกเขา แม้กระทั่งชาวบ้านฐานที่มั่นที่ช่วยปิดปากไว้ให้เราก็จะถูกลากเข้าไปด้วย ฉันยิ่งไม่กล้าถอยมือ
ฉันผิดหนี้ต่อหัวเซี่ย ฉันคือคนบาป ดังนั้นฉันจึงเลือกใช้ชีวิตของตัวเองไปแลกการชดใช้บาป
ตอนนี้ชื่อเสียงของเหล่าเพื่อนเก่าไม่ต้องให้ฉันคอยดูแลรักษาอีกแล้ว ฉันได้ลาออกจากตำแหน่งในกองทัพเรียบร้อย การตายของฉันจะไม่ทำให้กองทัพต้องอับอายแบบตอนที่ฉันยังอยู่รับราชการอีก
แต่ในใจฉันก็รู้ดีว่า การกระทำเช่นนี้ไม่เป็นธรรมกับเธอและลูกชาย
ขอโทษนะ ความเห็นแก่ตัวของฉันอาจทำให้เธอกับลูกชายต้องรับเครื่องเวรจากฉัน ฉันไม่ขอให้เธอให้อภัย แค่ขอให้เธอมีชีวิตที่ดีในครึ่งชีวิตที่เหลือ
ไปอยู่กับลูกชายของเรานะ เหยาฮุยเป็นเด็กกตัญญู เขาจะดูแลเธอให้ดี
ในจดหมายที่ส่งถึงเธอฉบับนี้ยังมีจดหมายอีกฉบับ นั่นคือหนังสือรับสารภาพของฉันต่อสิ่งที่ได้ทำไว้ในอดีต
สิทธิ์การเลือกอยู่ในมือเธอ หนังสือรับสารภาพฉบับนี้ เธอจะส่งให้องค์กรหรือทำลายทิ้งก็ได้ ไม่ว่าจะเลือกแบบไหนฉันก็สนับสนุนเธอ