ทั้งสามคนอาเจียนอยู่กับพื้นไปครึ่งวัน จนในท้องแทบไม่เหลืออะไรจะคายออกมาอีก ถึงตอนนี้เพิ่งจะรู้สึกดีขึ้นบ้าง
แต่แม้กระนั้น พวกเขาก็ยังคงรู้สึกเวียนศีรษะตาลาย เท้าลอยลิ่ว ก้าวเท้าลงบนพื้นราวกับกำลังเหยียบอยู่บนก้อนเมฆ
เซี่ยหลีเอากระบอกน้ำทหารลงมาจากรถ แล้ววางลงบนพื้นไม่ไกลจากพวกเขาอย่างรังเกียจสุดซี้
"บ้วนปากซะ"
เซี่ยหลีแม้จะไม่ได้พูดอะไรที่รังเกียจออกมา แต่สีหน้าที่รังเกียจ บวกกับสายตาที่รังเกียจ และยิ่งไปกว่านั้นคือการกระทำที่ปฏิเสธจะเข้าใกล้พวกเขาแม้แต่ก้าวเดียว ก็เพียงพอที่จะบอกได้ว่าเธอรังเกียจทั้งสามคนนี้แค่ไหน
บอดี้การ์ดสกุลนา จ้าวเฉียง และผอมโซ: ...
ที่พวกเขาอาเจียนกันขนาดนี้ มันเป็นเพราะใครกันแน่?!!
หลายคนจัดการความสะอาดเรียบร้อย จึงกลับขึ้นรถ
เซี่ยหลีเลือกจากสี่ที่นั่งอย่างรังเกียจ สุดท้ายก็เลือก 'เลือกสูงสุดจากของต่ำ' อดทนอดกลั้นนั่งลงบนตำแหน่งข้างคนขับ
ส่วนอีกสามคนไม่อยากจะบ่นว่า "ที่พวกเขากลายเป็นแบบนี้ มันต้องโทษใครกันแน่?"
"เธอต่างหากที่เป็นคนที่ไร้สิทธิ์รังเกียจพวกเขาที่สุดในโลก!"