เรื่องจะสำเร็จหรือไม่ ก็ต้องดูที่เจตจำนงของประชาชน
เซี่ยหลีเก็บสายตา ลุกขึ้นยืนอย่างสงบ
ท่าทางของนางไม่ได้ใหญ่โตนัก แต่เพราะนางเป็นเซียนสตรี ต้องเป็นจุดสนใจของชาวเมืองฉงทั้งเมืองมาตลอด
พอเธอลุกขึ้น ทุกสายตาก็หันมามองเธอทันที
เซี่ยหลีเอียงคอมองนายอำเภอเล็กน้อย น้ำเสียงแฝงเสียงถอนหายใจแต่กลับพูดพล่อย ๆ ไปเรื่อย “ฉันได้ทำพิธีส่งวิญญาณเสร็จสิ้นแล้ว ชาติหน้าพวกเขาจะได้ไปเกิดในประเทศที่เจริญแล้ว”
เธอจัดแขนเสื้อเล็กน้อย แล้วพูดราวกับไม่ตั้งใจ “ในเมื่อพวกคุณไม่ต้องการให้ฉันช่วยต่อต้านพวกอเมริกัน งั้นฉันก็ไม่อยากเป็นข้ออ้างที่ทำให้กองทัพอเมริกามาหาพวกคุณให้วุ่นวาย
พรุ่งนี้เช้า ฉันจะไปค่ายทหารอเมริกันคนเดียว เพื่อยุติเรื่องผูกพันนี้ แล้วออกเดินทางต่อไป หาเซียนบุตรต่อ
เพียงแต่ พวกท่านต้องจำไว้ให้ดี
หลังจากฉันไปแล้ว พวกคุณจงรีบเก็บข้าวของ แล้วแอบออกจากเมืองฉงไปอย่างเงียบ ๆ
มิเช่นนั้น ตามนิมิตที่ฉันเห็นในวันนั้น พวกคุณยังคงเกี่ยวข้องกับพวกอเมริกัน ไม่สามารถหลุดพ้นได้ในระยะยาว สุดท้ายชาวเมืองจะเหลือไม่ถึงหนึ่งในสิบ”