ในห้องรับบ้านตระกูลเซี่ย
เซี่ยหลีที่กำลังยืนเล่นกับลูกชายอยู่นั้น พอได้ยินคำของหลิวหัวเฉิง ก็วางลูกชายที่น่ารักเชื่อฟัง ไม่ชอบดื้อด้าน แต่ก็ไม่ร้องไห้งอแงเลยสักนิดลงทันที
เธอขมวดคิ้ว บรรยากาศรอบตัวอึดอัดลงนิดหนึ่งก่อนหันไปมองหลิวหัวเฉิง ถามเสียงเย็นว่า "เรียกว่าอะไรนะ?"
องค์กรกระจอกนี้รำคาญเธอมาหลายเดือนแล้ว ตั้งแต่ก่อวินาศกรรมการซ้อมรบครั้งสุดท้ายของพวกเขา ที่แทบจะระเบิดฆ่าผู้พิทักษ์ของเธอทั้งหมดพร้อมทั้งตัวเธอและน้องนากตาย จนถึงตอนนี้ ตั้งแต่ต้นจนจบมันก็หมุนวนอยู่แถวตัวเธอเหมือนแมลงวัน ทุกครั้งที่จับได้คนของมัน คนพวกนั้นก็ขาดการติดต่อกับผู้บังคับบัญชาทันที ทำให้ตามสืบต่อไม่ได้ แต่พวกเขายังจับหางมันไม่ติดเลยสักเส้น ไม่ต้องพูดถึงรู้ชื่อองค์กร หัวหน้าองค์กร หรือที่ตั้งที่แน่ชัดขององค์กรนั้น
เธอถึงกับคิดว่าคนในองค์กรนี้ต้องถูกล้างสมองมาอย่างแน่นอน พอโดนจับเมื่อไรก็จะเลือกฆ่าตัวตายทั้งหมดเหมือนคนกลุ่มนั้นที่ลู่ติ้งหยวนเคยจับมาได้ และเฉินหวัง
ถ้าตอนนั้นเธอไม่ได้ฉวยจังหวะที่เฉินหวังสติไม่ค่อยดี แล้วใช้ครอบครัวของเฉินหวังขู่เขา คงจับเฉินหวังให้เผยเรื่องขององค์กรออกมาไม่ได้เลย แต่แม้เธอจะขู่ด้วยครอบครัว เฉินหวังก็ไม่ยอมเปิดเผยชื่อองค์กรและที่ตั้งที่แท้จริงของมัน
จะเห็นได้ว่าการปั้นความคิดสมาชิกขององค์กรนี้ลึกซึ้งแค่ไหน
คราวนี้จับได้ครั้งละหลายคน ในที่สุดก็รู้ว่าฝ่ายนั้นชื่ออะไรเสียที
นกขุนทองสีดำตัวใหญ่ชื่อต้าเฮย ที่ตอนแรกเห็นเซี่ยหลีกลับมาเล่นกับน้องนากก็รีบหลบไปไกล ยืนอยู่บนที่วางแขนด้านซ้ายของโซฟาตัวยาวที่น้องนากนั่งอยู่ กับลิงตัวจิ๋วสีทองอ่อนชื่อเสียวเช่าเหมาที่ยืนอยู่บนที่วางแขนด้านขวา พอเห็นเซี่ยหลีเลิกเล่นกับน้องนาก สองตัวก็วิ่งตะบึงมาจากสองฟากโซฟาทันที