ทั้งกองร้อยนี้มีเขาคนเดียวที่ดูเหมือนคนจริงจัง แต่ความจริงแล้วปากโป้งสุด ๆ ไม่ใช่ความลับที่ห้ามพูดก็เล่าออกไปหมดไม่เลือกหน้า
ผิงอิงจวิ้นไม่กล้าสบตากับเซี่ยหลีเลย มองฟ้ามองดิน แต่ไม่ยอมมองคน
เซี่ยหลีส่งเสียงฮึดเบา ๆ แล้วถอนสายตากลับมามองกัวโซ่วเย
"คราวหน้าถ้ามีเรื่อง อย่าออกมาทำเองเลยนะคะ สั่งให้คนอื่นไปทำแทนก็ได้
เรื่องดี ๆ ที่มีคนอยู่ในค่ายศัตรูพอดิบพอดี แถมภายนอกยังมีกำลังพลจำนวนมากคอยรับ นั่นมันของที่เจอยาก
ถ้าเจอแบบนี้อีกรอบ ไม่มีใครการันตีได้ว่าผลจะออกมาเป็นอย่างไร"
แท้จริงเธอไม่อยากพูด แต่เมื่อทุกคนไม่สบายใจกันแล้ว งั้นก็ขอให้ไม่สบายใจพร้อมกันทั้งหมดเลยแล้วกัน
ยังไงกัวโซ่วเยก็ขึ้นเป็นแม่ทัพแล้ว ไม่มีทางเอาเรื่องพูดแค่หนึ่งสองประโยคนี้มาเป็นศัตรูกับเธอหรอก
กัวโซ่วเย: ...
คนอื่น ๆ ที่อยู่ในที่นั้น: ...