ผู้การไป๋เห็นว่ามีคนขึ้นรถไปแล้ว ก็ไม่ได้ตำหนิเซี่ยหลีอีกต่อไป
ทุกคนนั่งรถกลับกองพลเกาะใต้อย่างรวดเร็ว
เมื่อถึงที่หมาย ผู้การไป๋ก็โบกมือให้เซี่ยหลี
"พวกเราต้องสอบปากคำก่อน ถ้าเธอง่วงก็กลับไปนอนก่อนได้ พรุ่งนี้ฉันจะเล่ารายละเอียดให้ฟังเอง"
แม้ผู้การไป๋จะไม่ใช่ผู้บังคับบัญชาโดยตรงของเซี่ยหลี แต่เขาก็รู้ดีว่าเด็กสาวคนนี้ไม่ชอบทำงาน
ป่านนี้แล้ว คิดว่าเด็กสาวคงกลับไปนอน ไม่มีทางไปนั่งเฝ้าการสอบปากคำกับพวกเขาหรอก
เซี่ยหลีไม่อยากนั่งสอบปากคำกับพวกเขาจริง ๆ ด้วย
เพราะถ้าเจอคนปากแข็งเข้าสักคน สอบเจ็ดแปดวันไม่ได้ความก็เป็นเรื่องปกติ
ใครจะรู้ว่าคนขี้ขลาดสองคนที่จับกลับมานั้นรู้มากแค่ไหน?
