ลูกนากส่งเสียงร้องไห้ครวญดังสุดหัวใจ ใบหน้าของเซี่ยหลีพลันแปรเปลี่ยนไปเต็มไปด้วยความสยดสยอง
ลู่ติ้งหยวนรีบถอนมือออกทันที
ลูกน้อยยังคงร้องไห้ต่อไป แต่เสียงร้องกลับไม่ได้ครวญกระด้างเหมือนตอนที่ลู่ติ้งหยวนรับมือ กลับมีความดังพอ ๆ กับตอนที่เซี่ยหลีอุ้มเขาเมื่อครู่
ทั้งสามีภรรยาต่างเงียบงัน
ลู่ติ้งหยวนยื่นมือทั้งสองออกไปหาลูกน้อยอีกครั้ง
เสียงร้องไห้ดังกึกก้องของลูกน้อยก็บังเกิดขึ้นอีกครั้งจนสั่นฟ้าสะเทือนป่า
ลิงทั้ง 6 ตัวต่างพร้อมกันวิ่งตะกุกตะกักเข้ามาจากด้านนอกทั้งมือทั้งเท้า เพราะเสียงร้องของลูกนาก ต่างเอาคอยืดยาวมองลูกน้อยอย่างวิตกกังวล ทำท่าทีเหมือนจะบอกว่า "คุณ! ไม่มีวี่แววว่าจะเลี้ยงเด็กเป็น ให้ฉันเลี้ยงแทน!"
แม้จะยืนอยู่ริมเท้าของเซี่ยหลี แต่หลายตัวกลับมีขนหลังแลบฟูชันขึ้น
เซี่ยหลี: …
ลู่ติ้งหยวน: …
พ่อแม่มือใหม่โดยทั่วไปมักมีความเชื่ออย่างหลับหูหลับตาในไหวพริบของลูกตัวเอง ยิ่งอย่างคู่สามีภรรยา IQ สูงอย่างเซี่ยหลีกับลู่ติ้งหยวน ยิ่งเชื่อมั่นในความฉลาดของลูกมากกว่าใคร
ลู่ติ้งหยวนเชื่อมั่นว่าสมองตัวเองไม่เลว แถมภรรยายิ่งฉลาดจนทั้งโลกมีไม่กี่คนที่เทียบได้ ลูกของทั้งสองย่อมต้องฉลาดมากแน่นอน
ลูกจะไม่มีทางร้องไห้โดยไม่มีสาเหตุแน่ ๆ
เซี่ยหลีไม่เคยดูแลเด็กมาก่อน และยังมีแววตาของแม่ที่หวงลูกอยู่นิดหน่อย มักคิดว่าลูกตัวเองจะส่งเสียงเรียกคนก็ต่อเมื่อมีเรื่อง ถ้าไม่มีเรื่องก็เงียบสงบ การใช้ชีวิตเหมือนหุ่นยนต์น่ะเป็นสัญญาณของความฉลาดเฉลียว
ตอนนี้ก็ยังไม่คิดว่าลูกนากจะร้องไห้ดังขนาดนั้นโดยไม่มีสาเหตุ
ผ่านการทดลองมาหลายรอบ ทั้งสองสามีภรรยาจึงมั่นใจเป็นเอกฉันท์ว่า ลูกนากของพวกเขาน่าจะเป็นเด็กที่นิสัยเอาแต่ใจแปลก ๆ สักหน่อย