กลุ่มคนพวกนั้นเดินออกมา คนรอบข้างก็เหมือนทะเลแหวกทาง รีบหลีกทางให้พวกเขาทันที
บางคนที่ขี้ขลาดที่มาดูเรื่องสนุกก็ก้มหน้าลง ค่อยๆ ถอยหลังออกไป ตั้งใจจะหนีจากที่แถวนี้ให้ไกล
แม้แต่คนที่กล้าหน่อยก็หลบสายตาจากผู้หญิงคนนั้น พยายามไม่ไปยุ่งด้วย สีหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว
เซี่ยหลีเห็นผู้หญิงคนหนึ่งเป็นหัวหน้า พาคนกว่าสามสิบคนเดินก้ามปูเข้ามา
คนพวกนี้ถือปืนลูกซองตะกั่วกันทุกคน ท่าทางเหมือนกำลังคุ้มกันผู้หญิงคนนั้น
ส่วนผู้หญิงคนนั้นสวมชุดผ้าฝ้ายสีเหลือง รูปร่างค่อนข้างท้วม เดินโดยวางแขนสองข้างลำตัว เงยคางเชิด จ้องตาเขม็ง ท่าทางแบบ "ฟ้าที่หนึ่ง ดินที่สอง ฉันที่สาม" ของหัวโจกประจำถิ่น
เซี่ยหลี: ...?
เซี่ยหลีเห็นชุดอุปกรณ์ของพวกเธอแล้วเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม
ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยติดต่อกับคนของคณะกรรมการมาก่อน
แต่ต่อให้เป็นเมืองใหญ่ๆ อย่างเมืองเหลียวเฉิง คนของคณะกรรมการก็มีแค่ไม้กับพลั่วเท่านั้น ไม่เคยเห็นมีบารมีขนาดนี้มาก่อน ถือปืนกันทุกคน