แต่คิดแบบนั้นก็ได้ แค่พูดออกไปแบบนั้นไม่ได้แน่นอน
นางพูดเบา ๆ ว่า "ฉันว่าความปลอดภัยของประชาชนสำคัญที่สุด พวกเขาทำอะไรฉันไม่ได้หรอก
แล้วจะปล่อยเด็ก ๆ พวกนี้ไว้ตรงนี้ได้ยังไงกัน?"
ประโยคนั้นเหมือนโดนจุดอ่อนของลู่ติ้งหยวนเข้าให้
ลู่ติ้งหยวนเม้มริมฝีปากบางเป็นเส้นตรง ทว่าไม่ได้จะ breaking หน้าแตกกันตรงนั้นทันที
"พวกเราไปด้วยกันได้ แต่ต้องพาคนส่งโรงพยาบาลก่อน"
ไม่รอให้ผู้หญิงที่ดูเหมือนโจรจะได้ระเบิดอารมณ์ ลู่ติ้งหยวนพูดต่อ "คุณก็ไม่อยากให้ลูกชายตัวเองมีปัญหาอะไรใช่ไหม?"
พูดพลาง เขาก็ส่งสายตาให้ผู้หญิงคนนั้นมองไปที่เด็กหนุ่มที่ถูกกดอยู่กับพื้น
สีหน้าผู้หญิงคนนั้นเปลี่ยนเป็นแย่มากทันที