ผิงอิงจวิ้นอารมณ์ดีเสียด้วยซ้ำ ต่อทหารผ่านศึกที่ดูท่าทางไม่ค่อยจะอารมณ์ดีนักตรงหน้าก็ให้ความเคารพอย่างยิ่ง
“ท่านบอกว่าร่างกายไม่ค่อยดี อยากจะเกษียณมานานแล้วไม่ใช่หรือ?
ตอนนี้เรากำลังมีศึกอยู่ทางนั้น หาใครที่เหมาะสมแล้วก็ไว้ใจได้ในระยะเวลาอันสั้นก็ไม่ได้ ก็เลยต้องให้เสี่ยวเซี่ยมาช่วยรับช่วงไปก่อน
รอให้เราหาคนที่เหมาะสมได้ก่อน แล้วค่อยจัดตำแหน่งนี้ให้คนอื่น”
เหล่าเมิ่งขมวดคิ้ว “ถึงร่างกายฉันจะไม่ค่อยสบาย แต่ถ้าองค์กรต้องการฉัน อีกปีครึ่งฉันก็ยังไหวอยู่”
ผิงอิงจวิ้นขมวดคิ้วขึ้นทันที สายตาไม่เห็นด้วยมองไปทางเหล่าเมิ่ง
“ลุงเมิ่ง หมอบอกแล้วว่าคุณต้องรีบผ่าตัด รอไม่ได้อีกต่อไป
เสี่ยวเซี่ยถึงแม้จะอายุน้อย แต่ก็เป็นคนที่ไว้ใจได้จริงๆ เรื่องนี้คุณวางใจได้
แล้วเสี่ยวเซี่ยก็ไม่ได้อยู่ตำแหน่งนี้ตลอดไป ต่อไปหาคนที่เหมาะสมได้ เธอก็จะถูกย้ายออกไป ไม่ได้ทำให้อนาคตของเธอต้องเสียหาย”
เหล่าเมิ่งฟังเขาพูดแบบนี้ ก็เหลือบตามองเซี่ยหลีขึ้นลงอยู่พักหนึ่ง
แล้วจึงลุกขึ้นยืน เดินไปที่ตู้ หยิบพวงกุญแจออกมา ก้าวย่างที่เซถลา ถือพวงกุญแจเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเซี่ยหลี ยกพวงกุญแจขึ้น ยื่นให้เธออย่างจริงจัง
“นี่คือกุญแจห้องเอกสารของเรา
ถึงห้องเอกสารเราจะดูไม่สลักสำคัญ ไม่ค่อยมีคนแวะเวียน แต่ข้างในมีเอกสารสำคัญมากมาย กระจายออกไปแม้แต่นิดเดียวไม่ได้เด็ดขาด