ในใจเซี่ยเจี้ยนกั๋วรู้สึกเพียงแต่ว่าตัวเองไม่ใช่พ่อที่ดีพอ การเลี้ยงดูของเขายิ่งล้มเหลวซะอีก
นอกจากลูกชายคนโตแล้ว เขาไม่เคยคิดจะบังคับให้เด็กคนไหนในบ้านต้องขยันหมั่นเพียร หรือต้องแบกรับภาระของครอบครัวนี้
ลูกคนที่สอง ลูกคนที่สาม ขอแค่มีความสุขก็พอ
แต่ลูกชายคนรองกลับคิดว่าเขาลำเอียง ลูกชายคนโตไม่สามารถแบกรับครอบครัวนี้ไว้ได้ ลูกชายคนที่สามกลับเป็นคนที่แบกรับมันไว้
ผลสุดท้าย ลูกชายคนรองก็ไม่มีวันได้พักผ่อนอย่างสงบแม้กระทั่งตอนสิ้นใจ
รากของทุกอย่างคือเขาเองที่เทใจทั้งหมดให้กับการสร้างชาติ ใส่ใจครอบครัวไม่พอ ทำให้เด็ก ๆ ต้องผิดหวังกันไปหลายคน
ทุกอย่างนี้เป็นความผิดของเขา
เป็นความผิดของเขาจริง ๆ!
เซี่ยเจี้ยนกั๋วกอดรัดเซี่ยหงฉีแน่นในอ้อมแขน ท่าทางเหมือนตอนที่เคยอุ้มลูกตอนยังเล็ก ท่าเดียวกันที่ทั้งปกป้องและไม่ให้ลูกตกพื้น
ทหารเก่าที่เข้มแข็งมาทั้งชีวิต ณ ขณะนี้กลับร้องไห้ออกมาดัง ๆ เสียงใส่ร่างของลูกตัวเอง วินาทีนี้เขาเป็นแค่ชายชราธรรมดาคนหนึ่งที่สูญเสียลูกไป
ไม่ต่างจากพ่อธรรมดาคนหนึ่งในโลกนี้แม้แต่น้อย
ภายนอกรถที่เซี่ยเจี้ยนกั๋วอยู่
เซี่ยลี่และลู่ติ้งหยวนยืนเคียงบ่ากัน เซี่ยลี่จ้องมองทิศรถของพ่อไม่วางตา ได้ยินเสียงครางสะอึกสะอื้นที่กลั้นอยู่ในนั้นดังขึ้นเป็นระยะ ๆ ในใจรู้สึกทั้งแปลกประหลาดทั้งไม่รู้ว่าควรทำอะไรดี