เด็กหนุ่มตัวน้อยยืนตัวตรง ท่าทางจริงจังมองเซี่ยหลีที่กำลังก้มหน้าก้มตาล้างหน้าอยู่ พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "ป้าเล็ก ผมโตขึ้นก็จะขึ้นสนามรบเหมือนป้าเล็ก ปกป้องบ้านเมือง"
เซี่ยหลีปาดน้ำบนหน้า แล้วหันไปพยักหน้าให้เขาเบา ๆ
"มีความคิดดี แต่ฉันอยากให้ตอนแกเป็นทหาร หัวเซี่ยไร้ศึกสงบแล้ว แกแค่ต้องปกป้องประเทศก็พอ
อ้อ แล้วต้องตั้งใจเรียน ถ้าสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ก็สอบโรงเรียนทหาร
ต่อไปไม่มีสงคราม การเลื่อนตำแหน่งคงต้องใช้วุฒิการศึกษาสูงมากทีเดียว"
นี่คือข้าวสารในยุ้งฉางของเธอ ต้องเลี้ยงดูอย่างดี
เซี่ยต้าเป่าพยักหน้าให้เซี่ยหลีอย่างจริงจัง
"ผมจะตั้งใจเรียน"
...
ข่าวที่เซี่ยหลีจะขึ้นสนามรบ กองทัพไม่ได้ปิดบังไว้
ตรงกันข้าม ผู้บัญชาการกองพลหลิวคิดว่าเซี่ยหลีต้องขึ้นสนามรบอยู่แล้ว งั้นก็ควรทำให้ผลประโยชน์จากเรื่องนี้สูงสุด และประกาศรายชื่อคนขึ้นสนามรบครั้งนี้ให้โด่งดังไปทั่ว
ไม่ว่าคนในกองทัพหรือนอกกองทัพ ต่างตกใจมากที่ได้ยินว่าเซี่ยหลีจะขึ้นสนามรบ ไม่อยากเชื่อว่าผู้บัญชาการกองพลหลิวจะตัดสินใจแบบนี้
ก่อนหน้านี้ผู้บัญชาการกองพลหลิวไม่ใช่หวงเซี่ยหลีเป็นพิเศษ เหลยคงก็หวงเธอมากเหมือนกันหรือ?
ไม่ใช่เหรอที่ให้ความสำคัญกับสถานะศิษย์ของเหลยคงเป็นอย่างมาก แทบอยากจะปกป้องเธออย่างแน่นหนา?
ไม่ใช่เหรอที่ลงโทษคนที่คิดจะทำร้ายเซี่ยหลีศิษย์ของเหลยคงอย่างเด็ดขาด กองพลเกาะใต้ทั้งกองพลกัดแน่นไม่ปล่อยตัว ใครมาขอก็ไม่ยอมทั้งนั้น?
แล้วทำไมถึงปล่อยคนสำคัญขนาดนี้ขึ้นสนามรบง่าย ๆ แบบนี้ล่ะ!?
ชั่วขณะนั้นข่าวลือแพร่สะพัด ผู้คนต่างคาดเดากันไปต่าง ๆ นานาถึงความหมายที่ผู้บัญชาการกองพลหลิวส่งเซี่ยหลีขึ้นสนามรบครั้งนี้