อดีตผู้บัญชาการกองพลภาคตะวันออกเฉียงเหนือถูกเซี่ยหลีพูดจนจุกอก ตอนนี้ก็ไม่พูดเรื่องปวดหัวที่ตัวเองเพิ่งกลับบ้านไปดูเหลนได้ไม่กี่วันก็ถูกเรียกตัวกลับมาเป็นครูอีก
แม้ว่าองค์กรจะถามความเห็นเขาก่อน และเขาเป็นฝ่ายสมัครใจมาเอง เขาก็ยังรู้สึกรำคาญใจอยู่ดี
เขาหันไปมองเซี่ยหลีด้วยสายตารังเกียจเต็มเปี่ยม น้ำเสียงมีทั้งบ่นว่าแต่ก็แฝงความเอ็นดู:
"ทำไมทุกทีที่ข้า... ทุกทีที่ฉันเห็นเธอ เธอมันไม่ก็ทะเลาะวิวาทกับคนอื่น ไม่ก็พัวพันคดีย่อมเย่อ หรือไม่ก็มีความระหองระห่งแปลก ๆ ตลอด?
เธอก็เหมือนหนูชิ่งหนานนั่นแหละ ไม่มีสักคนที่ทำให้ฉันสบายใจได้!"
ถูกยกมาเทียบกับหลี่ชิ่งหนาน เซี่ยหลีรู้สึกเหมือนถูกหยามเกียรติ: …
น่าอับอายยิ่งกว่าสิ่งใด ช่างน่าขายหน้าเหลือเกิน!!! ทำไมต้องเอาเธอไปเทียบกับคนหน้าโง่อย่างหลี่ชิ่งหนานด้วย?
สีหน้าเธอเคร่งขึง แล้วพูดหักห้ามทันทีว่า "ทะเลาะวิวาทก็ต้องโทษฉันเหรอ? มันเพราะมีคนไม่รู้จักหยั่งรู้!
แล้วอีกอย่าง ทำไมถึงบอกว่าฉันเหมือนหลี่ชิ่งหนาน? ฉันไม่เคยเอาสีย้อมสีแดงไปย้อมขนหมา แล้วคล้องผ้าพันคอสีแดงให้มันเลยนะ!"
อดีตผู้บัญชาการกองพลภาคตะวันออกเฉียงเหนือก็ยังยิ้มแฉ่ง แถมให้การ "ยืนยันอย่างแน่ชัด" กับเซี่ยหลี แต่น้ำเสียงนั้นฟังยังไงก็แอบแซวแง่งอยู่ในที