วันนี้อากาศค่อนข้างมืดครึ้ม ลมเย็นชื้นเล็กน้อยพัดผ่านลานฝึก ปลิวชายเสื้อของเหล่านักรบที่ยืนเรียงแถวจนพลิ้วไหว เกิดเป็นเสียง "ซู่ซู่"
เซี่ยหลียืนอยู่กลางแถว สายตาจับจ้องไปที่ครูฝึกใหญ่หลิวบนเวที ฟังเขาพูดปลุกใจทีละประโยคทีละประโยค
น้ำเสียงที่หนักแน่นมีจังหวะชัดเจน ปลุกเร้าจิตใจได้อย่างยิ่ง
หลายครั้งก่อนหน้านี้ที่ส่งผู้คนขึ้นสนามรบ เซี่ยหลีไม่เคยรู้สึกว่าพิธีประกาศเจตนารมณ์ก่อนออกรบจะแตกต่างจากการฝึกซ้อมรวมพลทั่วไป
แต่ครั้งนี้ได้มาอยู่ในเหตุการณ์จริงด้วยตัวเอง ถึงได้สัมผัสว่านี่เป็นความรู้สึกที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง
รอบข้างล้วนเป็นเพื่อนร่วมรบที่มีสีหน้าแน่วแน่ ร่างกายอบอวลด้วยออร่าแห่งความสังหาร ท่วงท่าสง่างามผึ่งผาย
เสียงที่ลอยมากระทบหู คือเสียงปลุกใจของครูฝึกใหญ่หลิวที่เปี่ยมด้วยเรี่ยวแรง ทะลุทะลวงและน่าเกรงขาม
สายตาที่มองไปถึงไหน ล้วนเป็นครอบครัวของเหล่านักรบที่เต็มไปด้วยความห่วงใย รอคอยให้พวกเขากลับมาอย่างกระวนกระวาย