ได้พบกับผู้กองของตัวเองอีกครั้ง เจ้าเฉียงรู้สึกลำคออึ้งตื้อ จมูกแสบซ่าเล็กน้อย แม้แต่ขอบตาก็ยังร้อนผ่าว
เพราะตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา ทุกคนเจอมาเยอะเหลือเกิน ความสัมพันธ์ที่ฝ่าฟันความตายมาร่วมสิบปีก็แบกรับอะไรไว้มากมาย
ตอนอยู่ด้วยกันไม่รู้สึกอะไร ตอนแยกทางก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอได้พบกันอีกครั้งกลับอดรู้สึกซาบซึ้งใจไม่ได้
เจ้าเฉียงพยายามกดอารมณ์ด้านลบของตัวเองลง ยิ้มให้เซี่ยหลีอย่างชื่นบานเหมือนเดิม แล้วถามขึ้น: "นายพล วันนี้เรียกพวกเรามามีธุระอะไรครับ"
นายพลของพวกเขาไม่ใช่คนที่ชอบเรียกใครมาคุยเล่น ถ้าตั้งทัพใหญ่เรียกพวกเขามาครบทุกคนแบบนี้ แปลว่าต้องมีเรื่องใหญ่แน่นอน
สามคนที่อยู่ตรงนั้นคิดถึงตรงนี้ก็ใจเต้นโครม ต้องเป็นเรื่องใหญ่แค่ไหน ถึงต้องตามคนที่พลจากไปครึ่งทางอย่างพี่เลี้ยงกลับมา
หรือว่าเรื่องจะใหญ่ขนาดที่พี่เลี้ยงปัจจุบันรับไม่ไหวแล้ว?
เซี่ยหลีไม่อ้อมค้อมกับสามคนตรงหน้า
ไป๋ถังกับเจ้าเฉียงเชื่อถือได้อย่างแน่นอน ข้อนี้ไม่ต้องพูดถึง ทั้งสองคนเคยร่วมผ่านสายฝนกระสุนกับเธอมาหลายครั้ง ถ้าเป็นสายลับของใคร ต้องจ่ายกันค่าตัวสูงลิ่วแน่
ส่วนอีกคนหนึ่งก็เป็นคนที่ตอนทหารองครักษ์ทั้งชุดแยกย้ายกัน เขาเป็นคนฝากฝังให้คนอื่นพาไปทางภาคตะวันตกเฉียงใต้เพื่อสะสมคุณูปการ ก็เชื่อถือได้เช่นกัน
เมื่อเห็นเจ้าเฉียงกับไป๋ถังมองมาที่เธอด้วยสายตาเป็นห่วงเหมือนกันเป๊ะ เซี่ยหลีรู้สึกอึดอัดใจวูบหนึ่ง