ลุงสามหรวนทั้งคนยังมึนงง ความเจ็บปวดยิ่งทำให้สมองของเขาประมวลผลช้าลงไปอีกไม่กี่ก้าว
เขามองร้อยโทหมี่ที่กำลังขบกรามแน่น จ้องเขาด้วยใบหน้าเกรี้ยวกราดด้วยความตกตะลึงอย่างยิ่ง
เขาทุ่มเทแรงกายแรงใจไปมากมาย บาดเจ็บสาหัสไปทั้งตัว ถึงขนาดยอมถูกตัดออกจากตระกูลก็เพื่อช่วยเหลือหมี่จวิน
เขายอมเสียสละเพื่อพวกเขามากมายขนาดนี้ ไอ้คนเนรคุณนี่มันกล้าดียังไงมาทำร้ายเขา?!!!
ร้อยตรีเห็นว่าสภาพจิตใจของลุงสามหรวนดูไม่ปกติ รีบก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวเพื่อขวางร้อยโทเอาไว้
แล้วกล่าวแก้สถานการณ์ว่า "รีบพยุงเขาขึ้นมาเถอะ มีอะไรค่อย ๆ พูดกัน อย่าลงไม้ลงมือ"
ขณะที่เขาพูด ทหารสองนายที่อยู่ข้าง ๆ ก็ช่วยกันพยุงลุงสามหรวนที่ล้มลงกับพื้นขึ้นมา
ร้อยตรีพูดกับลุงสามหรวนต่อไปว่า "ลุงสามหรวน ร้อยโทอารมณ์เสียเพราะค่ายถูกเผา ไม่ได้เจาะจงว่าเป็นเธอ