พนักงานไปรษณีย์ตอนนี้อยู่ในสภาพถูกออกหมายจับ จึงไม่กล้าเดินย่างสง่างามให้คนเห็นที่ไหน
เขาแต่งตัวปลอมตัวเล็กน้อย แล้วร่วมนั่งรถซ่อมบำรุงของการไฟฟ้าไปกับช่างไฟฟ้า ทั้งสองมุ่งหน้าสู่จุดหมายพร้อมกัน
เมื่อเห็นช่างไฟฟ้าหยิบชิ้นส่วนทองแดงธรรมดาของช่างประปาออกมา เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย พูดด้วยความไม่แน่ใจ "คุณแน่ใจนะว่าของแบบนี้ใช้ได้"
ใบหน้าของช่างไฟฟ้าแทบไม่แสดงอารมณ์อะไรเลย นอกจากรอยยุคสมัยที่จารึกลึกบนใบหน้าแล้ว เหลือไว้ก็มีเพียงความเฉยเมยต่อความไม่เป็นธรรมของโลกใบนี้ เขาสอดท่องแดงเส้นผ่าศูนย์กลางสองเซนติเมตรในมือเข้าไปในรูระบายน้ำของเสาสะพานอย่างสงบนิ่ง แล้วยกมุมปากข้างหนึ่งขึ้นฝืด ๆ เป็นรอยยิ้มเยาะเย้ย
"ประเทศเราไม่ได้มีแค่เซี่ยหลีคนเดียวที่เก่งวิทยาศาสตร์คณิตศาสตร์ ตอนนั้นที่ถูกพัวพันลงไปเป็นพวกที่ถูกส่งลงชนบท คนที่ต้องปิดบังชื่อจริงก็มีไม่น้อย
แต่ก่อนฉันแค่ไม่อยากใช้มือเปื้อนกับการทำเรื่องเลวร้าย แต่ตอนนี้ถึงเวลาที่ต้องปราบปรามคนชั่วเพื่อผู้คน เราจะลงมืออย่างเต็มที่ก็ได้
เส้นทางรถไฟนี้คนในองค์กรของเราก็มีส่วนร่วมออกแบบ ฉันได้ข้อมูลตัวเลขมานานแล้ว แค่เสียบท่องแดงตามมุม ความลึก และระยะห่างที่คำนวณไว้ ลมจากแม่น้ำจะพัดเข้าปากท่อ เกิดการสลับร้อนเย็นภายในท่อปิดท้าย จนเกิดเสียงหวีดความถี่สูง
ความถี่นี้จะบังเอิญตรงกับจุดสั่นพ้องจากความเหนื่อยล้าของหมุดย้ำพอดี ตอนนั้นสะพานทั้งสะพานจะพังทลาย รถไฟจะตกลงก้นทะเลสาบ ขอแค่เราเอาท่องแดงกลับคืนมา ไม่มีใครจะสังเกตเห็นความผิดปกติเลย ทุกคนจะคิดว่าเป็นอุบัติเหตุเพราะคุณภาพสะพานไม่ดี