ลมหายใจของริชาร์ดสะดุดครู่ใหญ่
แม้ผู้หญิงตรงหน้าจะปิดบังใบหน้าไว้ แต่ดวงตาคู่นั้นเปิดโล่ง และจากผิวที่โผล่พ้นผ้าคลุม ก็ยืนยันได้เต็มปากว่าอีกฝ่ายเป็นคนเชื้อชาติเหลือง
เขาเพิ่งจะเหยียดหยามไม่เอาใจใส่เพราะสีผิวของอีกฝ่าย จนลืมไปเลยว่าพวกคนหัวเซี่ยที่น่าสะบั้นเหล่านี้ลอบแทรกซึมเข้ามาในกองทัพอเมริกัน เพื่อลอบสังหารนายทหารของพวกเขา
ริชาร์ดสาปแช่ง "ลู่ติ้งหยวน" กับพวกอยู่ในใจที่ไปพบศพของนายทหาร ทำให้เช้าวันนี้พวกเขาออกจากกองพลที่ 5 ไม่ได้ ถึงได้เจอเคราะห์กรรมแบบนี้
ขณะเดียวกันก็ด่าทอพวกคนชั้นต่ำที่น่าสาปแช่งเหล่านี้อย่างรุนแรง ไม่ยอมอยู่อย่างสงบ ชอบสร้างเรื่องวุ่นวายขึ้นมาตลอด คนชั้นต่ำแบบนี้ไม่ควรมีชีวิตอยู่บนโลกเลย!
เขาหลับตาลงเล็กน้อย เสียงก็อ่อนแรงลงอีกหลายส่วน
"พาฉันมาที่นี่ มีเรื่องอะไรกันแน่?
ไม่ใช่เรียกมาที่นี่เพื่อหมายจะทำให้ฉันเสียหน้าหรอกนะ?"
แม้เสียงนั้นจะพยายามกดเก็บแค่ไหน แต่เซี่ยหลีก็ยังได้ยินความรังเกียจที่หนาแน่นอยู่ในนั้น
เซี่ยหลีไม่ค่อยใส่ใจท่าทีของเขาเท่าไร
ถ้ามีใครมาทำลายฐานที่มั่นของเธอ คงไม่มีหน้าตาดีให้อีกฝ่ายเหมือนกัน
"เมื่อกี้ฉันได้ยินพวกคุณพูดว่า คุณจะนำทีมไปล่าสังหารคนที่ลอบสังหารขุนนางระดับสูงของพวกคุณ?"