คนในสถาบันวิจัยต่างอารมณ์เสียกันมาก่อนหน้านี้แล้ว เพราะสถาบันเพิ่งมีปัญหาผู้ทรยศ มีการเปิดเผยรายชื่อนักวิจัยทั้งหมด ทุกคนต้องถูกบังคับให้รับการตรวจสอบ บางคนอาจโดนข้อหาอะไรไม่ทีหลังก็ได้ ทำให้ทุกคนต้องระแคะระคายตามไปด้วย
พอได้ยินเซี่ยหลี่ตะโกนผ่านลำโพงประกาศเรื่องราวชุดนั้นที่ฟังดูเป็นไปไม่ได้เลย กองไฟในใจของทุกคนก็ลุกโชนขึ้นทันที
ปิดเทอมฤดูร้อนทั้งหมดหนึ่งเดือนครึ่ง แต่คุณครูกลับแวะมาเยี่ยมบ้านตั้งแต่ผ่านไปครึ่งเดือนกว่า แล้วให้เด็กยืนเล่าความคืบหน้าของการบ้านให้พ่อแม่และญาติเพื่อนฟังต่อหน้า ถามว่าการบ้านเขียนถึงไหนแล้ว? ควรจะเขียนเสร็จแล้วใช่ไหม? หรือว่าครึ่งเดือนที่ผ่านมาเล่นอย่างเดียวไม่ได้ทำอะไรเลย? หยิบการบ้านออกมาให้ทุกคนดูหน่อยสิ — มันต่างกันตรงไหน?!!
ชัดเจนว่าอยากให้พวกเขาตายคาที่นี่เลยนี่นา!!!
ยุคนี้ทุกคนไม่ค่อยปิดประตูห้องกันอยู่แล้ว ยิ่งวันนี้เป็นวันพิเศษ ไม่มีใครมีอารมณ์จะลงมือวิจัย ก็ยิ่งแทบไม่มีห้องไหนปิดประตูเลย
เซี่ยหลี่นั่งอยู่หน้าไมโครโฟนในห้องกระจายเสียง แม้แต่เสียงครวญครางที่ดังมาจากทางเดิน และเสียงสบถด่าทอด ๆ ก็ยังได้ยินชัดเจน
ทหารองครักษ์หลายคนยืนอยู่หน้าประตูห้องกระจายเสียง ได้ยินเสียงด่าทอดังลอดออกมา ต่างเบ้ริมฝีปากแน่น ฝืนขำจนตัวสั่น
ถ้าเป็นหัวหน้าบ้านอื่นโดนด่า ทหารองครักษ์คงโกรธแทนจนขัดขวางและตวาดคนพวกนั้นอย่างดุดันไปแล้ว
แต่พอมาถึงผู้บัญชาการกองพลของพวกเขา ก็ไม่อาจโทษพวกเขาได้จริง ๆ ที่ไม่ช่วยหาหน้าให้ท่านผู้บัญชาการ เพราะท่านทำเรื่องไม่เหมือนคนเกินไปจริง ๆ
การตรวจเช็กแบบไม่แจ้งล่วงหน้า คือ "สิริมงคล" อันดับหนึ่งของลูกน้องทุกคน หัวหน้าที่เรียกประชุมแล้วไม่โดนด่านี่แปลกประหลาดเสียยิ่งกว่า