บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 1030 บีบให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิทย์ขนของทั้งบ้านเจ้า

5 นาที· 1.2K คำ

ขบวนรถสายนี้ทั้งเส้นทางไม่มีใครกล้าขวางกั้น และก็ไม่มีปัญหานอกเหนือความคาดหมายเกิดขึ้นแม้แต่อย่างเดียว

ลองคิดดูก็เข้าใจได้ พวกเขาขบวนนี้มีคนหลายพัน พอไปรวมกับทหารอาสาสมัครจากเขตอื่น ๆ ทั้งกองทัพก็มีคนเป็นหมื่น

อาวุธยุทโธปกรณ์ล้วนเป็นอาวุธที่ทันสมัยที่สุดของหัวเซี่ยในตอนนี้ แม้แต่ปืนที่เซี่ยหลีอุ้มอยู่ก็ไม่ใช่ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติรุ่น 56 อีกต่อไป แต่เป็นปืนกลรุ่น 63 ที่เพิ่งถูกนำมาใช้ในกองทัพ กระสุนก็อุดมสมบูรณ์พอสมควร

อุปกรณ์ขนาดนี้ จะบุกชนะประเทศเล็ก ๆ สักประเทศก็แทบจะพอแล้ว

นอกจากจะมีใครสมองไม่ดี คิดสั้น หาเรื่องใส่ตัว จึงจะมาหาเรื่องพวกเขา

ขบวนรถที่อลังการเดินทางถึงชายแดนอย่างรวดเร็ว ทางหน่วยตัดสินใจพักจัดระเบียบหนึ่งคืน เพื่อจัดการเอกสารที่เกี่ยวข้องบางอย่าง รุ่งเช้าวันที่สองค่อยออกเดินทางเข้าสู่ดินแดนประเทศเวียดนาม

เซี่ยหลีกระโดดลงจากรถ ยืดตัวเหยียดแข้งเหยียดขากว้าง ๆ ใบหน้าบิดเบี้ยว เอวโค้งซ้ายขวาเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียด

นั่งรถมาหลายวันติดต่อกัน ยาวนานกว่าเส้นทางไปมณฑลกุ้ยโจวครั้งที่แล้วซะอีก ตอนนี้เธอรู้สึกว่าแค่ขยับตัวเพียงเล็กน้อย ข้อต่อตามตัวก็ดังกรุบกรับไปหมด

จ้าวเฉียงหิ้วของเดินผ่านเซี่ยหลีไป "หัวหน้าหมวดครับ ผมเอาของไปส่งให้ก่อน แล้วเดี๋ยวหัวหน้าหมวดจะไปกินข้าวที่โรงอาหารเอง หรือให้ผมตักข้าวกลับมาให้ดีครับ?"

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป