ขบวนรถสายนี้ทั้งเส้นทางไม่มีใครกล้าขวางกั้น และก็ไม่มีปัญหานอกเหนือความคาดหมายเกิดขึ้นแม้แต่อย่างเดียว
ลองคิดดูก็เข้าใจได้ พวกเขาขบวนนี้มีคนหลายพัน พอไปรวมกับทหารอาสาสมัครจากเขตอื่น ๆ ทั้งกองทัพก็มีคนเป็นหมื่น
อาวุธยุทโธปกรณ์ล้วนเป็นอาวุธที่ทันสมัยที่สุดของหัวเซี่ยในตอนนี้ แม้แต่ปืนที่เซี่ยหลีอุ้มอยู่ก็ไม่ใช่ปืนไรเฟิลกึ่งอัตโนมัติรุ่น 56 อีกต่อไป แต่เป็นปืนกลรุ่น 63 ที่เพิ่งถูกนำมาใช้ในกองทัพ กระสุนก็อุดมสมบูรณ์พอสมควร
อุปกรณ์ขนาดนี้ จะบุกชนะประเทศเล็ก ๆ สักประเทศก็แทบจะพอแล้ว
นอกจากจะมีใครสมองไม่ดี คิดสั้น หาเรื่องใส่ตัว จึงจะมาหาเรื่องพวกเขา
ขบวนรถที่อลังการเดินทางถึงชายแดนอย่างรวดเร็ว ทางหน่วยตัดสินใจพักจัดระเบียบหนึ่งคืน เพื่อจัดการเอกสารที่เกี่ยวข้องบางอย่าง รุ่งเช้าวันที่สองค่อยออกเดินทางเข้าสู่ดินแดนประเทศเวียดนาม
เซี่ยหลีกระโดดลงจากรถ ยืดตัวเหยียดแข้งเหยียดขากว้าง ๆ ใบหน้าบิดเบี้ยว เอวโค้งซ้ายขวาเพื่อผ่อนคลายกล้ามเนื้อที่ตึงเครียด
นั่งรถมาหลายวันติดต่อกัน ยาวนานกว่าเส้นทางไปมณฑลกุ้ยโจวครั้งที่แล้วซะอีก ตอนนี้เธอรู้สึกว่าแค่ขยับตัวเพียงเล็กน้อย ข้อต่อตามตัวก็ดังกรุบกรับไปหมด
จ้าวเฉียงหิ้วของเดินผ่านเซี่ยหลีไป "หัวหน้าหมวดครับ ผมเอาของไปส่งให้ก่อน แล้วเดี๋ยวหัวหน้าหมวดจะไปกินข้าวที่โรงอาหารเอง หรือให้ผมตักข้าวกลับมาให้ดีครับ?"
