ลู่ติ้งหยวนกับเซี่ยหลีเพิ่งเดินมาถึงจุดที่ให้หมู่สี่เฝ้าระวัง ก็พบว่าด้านหน้าเหมือนจะมีอะไรไม่ชอบมาพากล
ไม่ไกลจากตรงนั้นมีคนหลายคนยืนล้อมอยู่รอบต้นไม้ใหญ่ แต่ละคนถือปืนพร้อมสรรพ คุมเชิงจนต้นไม้ใหญ่ห้าหกต้นแน่นขนัดไปหมด
จ้าวเฉียงสะพายปืนไว้บนบ่า เอียงคอ ท่าทางเหมือนทหารรับจ้างนักเลง ราชามังกรยิ้มมุมปากอย่างจองหอง
ส่งเสียงก้าวร้าวมาก: “ไอ้หนู กล้ามาหน้าประตูบ้านข้าก่อเรื่อง วันนี้ได้บทเรียนแล้วใช่ไหม?
วันนี้ข้าจะสั่งสอนพวกแกให้เข็ด ดูสิว่าต่อไปแกยังกล้ามาหาเรื่องอีกหรือเปล่า!”
“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”
เสียงจ้าวเฉียงเพิ่งจะจบ คนหมู่สี่ที่ล้อมอยู่รอบข้างก็หัวเราะอย่างอึกทึกครึกโครมทันที ฟังดูแล้วไม่ใช่พวกคนดีอะไร
ลู่ติ้งหยวนกับเซี่ยหลีที่มองเห็นภาพด้านหน้าชัดเจน: ...
ดวงตาสีดำสนิทของลู่ติ้งหยวนลดต่ำลง สายตาที่ซับซ้อนทอดไปบนใบหน้าเซี่ยหลี