ทุกคนคิดไปเองโดยอัตโนมัติว่าหัวโจกตัวแสบใต้บังคับบัญชาของลู่ติ้งหยวนต้องเป็นผู้ชาย แค่ฟังเรื่องราวสุดสะเทือนใจของเพื่อนสนิทก็พลอยรู้สึกปวดหัวไปด้วยกัน
หยางไห่จวินที่เป็นนายทหารด้วยกันฟังเรื่องราวของลู่ติ้งหยวนแล้วสีหน้าเผยความสยดสยองเป็นอย่างมาก
พูดอย่างโล่งอกว่า "ดีที่ฉันไม่มีลูกน้องแบบนี้ ไม่อย่างนั้นคงโมโหจนเส้นเลือดในสมองแตกตายแน่!
นี่มันไม่ใช่แค่หัวโจกตัวแสบอย่างเดียว แต่นี่มันเม่นทั้งตัวเลย วางไว้ในมือก็ยังหนามตำ!"
ดูท่าแล้ว ที่พวกเขาจัดการกันไว้ไม่มีผิดแน่นอน
มีลูกน้องที่ทำให้ปวดหัวขนาดนี้คอยก่อเรื่องทุกวัน เพื่อนสนิทคนนี้ของเขาก็คงไม่มีเวลาจัดการเรื่องส่วนตัวของตัวเองแน่นอน ถึงเวลาแล้วที่ควรจะหาคนมาดูแลเขา
ซ่งชิงเหอที่นั่งอยู่ตำแหน่งข้างคนขับมองดูการสนทนาของคนอื่น ๆ ด้วยสายตาเย็นชา สายตาตกไปที่ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความจนใจของลู่ติ้งหยวน ไม่แสดงความคิดเห็นใด ๆ ต่อคำวิจารณ์ของคนอื่น
เขารู้สึกว่ายังไงนะ เพื่อนสนิทคนนี้ของเขาดูเหมือนจะมีความสุขไปกับมันซะอย่างนั้น?
ถ้าเกลียดจริง ๆ แล้ว จะคอยเก็บกวาดเรื่องวุ่น ๆ ให้เขาครั้งแล้วครั้งเล่า จนหัวจะปวดอยู่ได้หรือไง?