ในเวลานี้ คนที่ทานข้าวอยู่ในโรงอาหารไม่ได้เยอะมากนัก มีเพียงไม่กี่คนที่กระจายกันอยู่ และโต๊ะของเซี่ยหลีนั้นก็ล้วนเป็นเหล่าผู้บริหาร นั่งอยู่กลางโถงใหญ่ จึงสะดุดตายิ่งนัก
เมื่อได้ยินเซี่ยหลีพูดว่า “แก้ไขปรับปรุง” สายตาทุกคู่ก็พากันมองไปทางเซี่ยหลี บ้างก็รวมกลุ่มกัน บ้างก็กระซิบกระซาบกับเพื่อนข้าง ๆ
หลังจากได้คลุกคลีกันมาสักระยะ จ้าวกังก็เริ่มเข้าใจนิสัยของเซี่ยหลีได้บ้างแล้ว จะว่าเธอเป็นคนพูดคำไหนคำนั้นก็ไม่เกินจริงเลย
เขาไม่กล้าที่จะขัดเซี่ยหลีตรง ๆ จึงเอ่ยถามเสียงเบา “ไม่ทราบว่าคุณคิดว่าจะปรับปรุงอย่างไร?”
เซี่ยหลีนึกถึงความรู้เกี่ยวกับอุโมงค์เหมืองที่ผู้อำนวยการโรงงานเคยแนะนำให้เธอเมื่อก่อน ผนวกกับความเข้าใจเรื่องเหมืองของตัวเอง จึงเสนอว่า “ทำให้เรื่องความปลอดภัยเป็นมาตรฐานเดียวกันก่อนเลยค่ะ
อุโมงค์เหมืองต้องมีระบบระบายอากาศที่สมบูรณ์อิสระ ไม่อนุญาตให้มีทางเข้าออกเดียวแบบเดียวกับที่เรียกว่าเหมืองตาเดียวโดยเด็ดขาดนะคะ
ทุกระดับการผลิต ทุกเขตการทำเหมืองต้องมีทางออกฉุกเฉินอย่างน้อยสองทางที่เดินได้สะดวกสำหรับคน และต้องเชื่อมต่อกับทางออกที่ขึ้นถึงผิวดินโดยตรง
พัดลมระบายอากาศหลักต้องเปิดทำงานต่อเนื่องและติดตั้งประตูกันระเบิด หากหยุดพัดลมต้องอพยพคนออกจากพื้นที่ทันที
ไม่อนุญาตให้มีการระบายอากาศแบบต่อเรียงกันโดยเด็ดขาด อากาศเสียจากหน้างานหนึ่งต้องไม่ถูกส่งตรงเข้าไปยังหน้างานถัดไป
พัดลมระบายอากาศเฉพาะจุดต้องมีคนดูแลโดยเฉพาะ ห้ามเปิดปิดตามใจเด็ดขาด ปล่องลมต้องต่อเชื่อมไปถึงหัวหน้างานที่เจาะหน้าเหมือง ต้องไม่มีรอยแตกหรือรอยรั่วให้ลมรั่วไหล