มีคนถามเสียงเบา ๆ ขึ้นว่า "คือ...คือบอกได้ไหมว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น?"
เซี่ยหลี: "เมื่อกี้ฉันไล่ตามทิศทางที่เสียงปืนดังไป พอขึ้นไปถึงชั้นบนก็เห็นคนคนนั้นกำลังจะหนี แต่พอเขาลุกขึ้นยืนได้ก็ถูกยิงหัวแตกคาที่"
"แล้วฉันก็อุ้มคนวิ่งไปยังจุดยิงอีกจุดหนึ่ง ก็พบว่าคนคนนั้นก็กำลังจะหนีเหมือนกัน"
"เราสองคนวิ่งไล่กันอยู่บนดาดฟ้าตึกพักอาศัยสักพัก เขาก็ถูกคนจากตึกฝั่งตรงข้ามยิงทะลุหน้าอก ร่วงจากตึกไปข้างล่าง กระแทกแหลกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย"
"พอฉันอุ้มคนไปถึงจุดยิงที่สาม กลับพบว่าคนไปกันหมดแล้ว"
ทุกคนในที่นั้นตกอยู่ในความเงียบงันประหลาด
คำพูดชุดนี้ช่างน่าตกตะลึงเกินไป และช่องโหว่ก็เยอะเกินไป จนไม่รู้จะเริ่มถามจากตรงไหนดี
มีคนถามเสียงเบา ๆ ขึ้นมาว่า "ระยะห่างระหว่างจุดยิงแรกกับจุดยิงที่สองคงไม่ใกล้กันใช่ไหม?"
"มือปืนคนนั้นดูเหมือนตั้งใจจะฆ่าปิดปาก พอยิงเสร็จก็ต้องรีบหนีเป็นอย่างแรก แล้วจะมารอเธอทำไม?"