เซี่ยหลีพิงพนักเก้าอี้ สายตามองตามทิศทางที่ผู้คนเหล่านั้นเดินจากไป แล้วยักไหล่เบา ๆ
“ทำหน้าที่ของตัวเองให้สุดแล้วปล่อยให้ฟ้าลิขิตก็แล้วกัน ไม่ว่าพวกเขาจะส่งคนออกมาหรือไม่ ก็ไม่ใช่เรื่องที่พวกเราจะตัดสินได้
ถ้าสุดท้ายมันไม่ได้ผลจริง ๆ พรุ่งนี้พวกเรากับคนของมู่เค่อจิ้นรวมกันก็ยังทำให้เกิดกระแสได้อยู่”
กองทหารของมู่เค่อจิ้นมีสามกองร้อยรวมกันกว่า 900 คน บวกกับกองร้อยของเธออีกกว่า 100 คน รวมทั้งหมด 1,000 คน
ถ้าลงมือกันจริงก็คนน้อยเกินกำลัง ต้องเดินเกมแบบเฉียบคม หาทางดึงความสนใจของฝ่ายตรงข้าม เพื่อเปิดช่องว่างให้ลู่ติ้งหยวนกับพวกเขา
คนอื่นไม่มีจิตใจดีเยี่ยมเหมือนเซี่ยหลี ช่วงเวลาว่างจึงกลายเป็นการรอคอยที่เจ็บปวดรวดร้าว
และที่รอคอยอย่างทรมานไม่ใช่แค่เซี่ยหลีกับพวกเธอ แต่ยังรวมถึงเหล่าผู้ศรัทธาที่เพิ่งเดินออกจากลานบ้านของเซี่ยหลีไปด้วย
ชายหญิงราว 20 กว่าคนเดินทางกลางสายมืดที่อึดอัดเล็กน้อย ใบหน้าทุกคนจมอยู่ในความเคร่งเครียดที่สลัดไม่หลุด