ลู่ติ้งหยวนพลันเกิดลางสังหรณ์ไม่ดีขึ้นมาในใจ ถึงเขาจะยังไม่เห็นตัวคน แต่ก็พอเดาได้คร่าว ๆ แล้วว่าเป็นใคร
ในหน่วยนาวิกโยธินทั้งหมด คนที่ไร้ระเบียบวินัยที่สุดและก่อเรื่องเก่งที่สุดมีอยู่แค่คนเดียว
ลู่ติ้งหยวนสูดหายใจเข้าลึก ๆ สวมเสื้อคลุมแล้วเดินออกไป “ได้ ฉันจะไปกับคุณเดี๋ยวนี้”
ลู่ติ้งหยวนตามทหารหนุ่มคนนั้นไปยังตึกสำนักงานอย่างเร่งรีบ พอก้าวเข้าไปในห้องทำงานของคุ้ยเหลาลิ่ว ก็เห็นร่างคุ้นตานั้นทันที ในใจพลันเกิดความรู้สึกว่าทุกอย่างเป็นไปตามคาดอย่างเลี่ยงไม่ได้
ร่างสูงโปร่งที่แผ่กลิ่นอายของคนเหลวไหลยืนอยู่ในห้องทำงานของผู้บังคับบัญชากองพลอื่น ก้มหน้าก้มตาอยู่ก็จริง แต่กลับไม่เห็นท่าทีสำนึกผิดสักเท่าไร
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเธอก็คุ้นหน้าอยู่บ้าง เขาเป็นเพื่อนสนิทที่เติบโตมาด้วยกันในหมู่บ้านทหาร และเพิ่งถูกส่งไปยังกองพลทหารภาคตะวันออกเฉียงเหนือได้ไม่นาน
ส่วนบนโต๊ะของคุ้ยเหลาลิ่ว ตอนนี้เต็มไปด้วยสัตว์ที่ล่ามาได้สารพัดชนิด ตั้งแต่เก้งตัวใหญ่ไปจนถึงไก่ป่าและกระต่ายป่า กองสูงเป็นภูเขา