ทั้งสองคนพากันหลบกระสับกระส่ายไปมาในห้องพักที่ไม่ได้กว้างขวางนัก และมีขนาดรวมถึงการจัดวางไม่ต่างจากโรงแรมสำหรับรับรองแขกเมืองหลวงของหัวเซียเท่าไหร่
เซี่ยหลีโกรธจัดจนฟาดหมัดใส่ไม่ยั้ง ฝ่ายลู่ติ้งหยวนแม้จะมีโอกาสสวนกลับ แต่ก็ไม่กล้าตอบโต้เธอจริงจัง เพียงแค่หลบหลีกไปเรื่อย ๆ และใช้แรงประณีประนอมคลายแรงฟาดของเธอ
สงครามหลบหลีกแบบถูกเล่นการ์ดฝ่ายเดียวจึงระเบิดขึ้นทั่วทั้งห้อง
ทั้งสองลามจากพื้นขึ้นไปถึงเตียง สุดท้ายก็บดขยี้ปะทะกันจนตัวติดกัน
คู่สามีภรรยาเล่นสู้กันไปพักใหญ่ จึงได้หยุดพักลงด้วยลมหายใจหอบถี่
ทั้งสองนอนตะแคงกอดกันอยู่บนเตียง
ลู่ติ้งหยวนตะแคงตัวโอบเซี่ยหลีไว้ในอ้อมแขก เซี่ยหลีวางศีรษะลงบนกล้ามอกชัดเจนของลู่ติ้งหยวน มือไม่เก็บงามลูบไล้ไปที่เอวข้างของเขา
ลู่ติ้งหยวนถูกเซี่ยหลีบี้จนเป็นปฏิกิริยาสะท้อน สะดุ้งสั่นหลบโดยไม่รู้ตัว
แต่เมื่อยืนยันได้ว่าภรรยาไม่ได้ตั้งใจจะบี้เขา แค่ลูบเล่นเฉย ๆ เขากลับเขินจนหูแดง แอบดันเอวคืนเข้าหาเมียอย่างเงียบ ๆ ให้เมียลูบได้ตามใจ
น้ำเสียงที่เขาพูดกับเซี่ยหลีเหมือนทุกวันที่ผ่านมา อ่อนหวานกว่าเวลาพูดกับคนอื่นมากมาย แต่ใต้ความอ่อนหวานนั้นกลับแฝงความจริงจังที่แม้แต่เซี่ยหลีเองก็ได้ยินออก