“เธอรู้ไหมว่าตอนนี้มีคนจับตาดูเธออยู่กี่คน?
ตอนนี้ชื่อเสียงของเหลยคงดังกระฉ่อนไปทั่วแล้ว เพราะชัยชนะในสมรภูมิเวียดนามหลายต่อหลายครั้ง
ตัวตนของเธอคือศิษย์ของเหลยคง และตอนนี้บนหน้าฉาก นอกจากกองพลเกาะใต้แล้ว เธอคือคนเดียวที่มีความเกี่ยวข้องกับเหลยคง
ถ้าคนพวกนั้นไม่จับจ้องมาที่เธอ แล้วจะไปจับจ้องใคร?
พูดตรงๆ เลยนะ ยิ่งกว่าเหลยคงที่ไม่เคยโผล่หน้าให้ใครเห็น จับตัวไม่ได้สักที เธอที่เป็นศิษย์เหลยคงตัวจริงโผล่ให้เห็นแบบนี้ ยิ่งทำให้พวกเขาสนใจมากกว่า
เธอเชื่อไหมว่า ถ้าแค่ปล่อยข่าวว่าเธอจะออกไปข้างนอก รับรองว่าภายในวันเดียวเธอจะถูกสกัดกั้นเป็นสิบๆ ครั้ง!”
เซี่ยหลี: ...
เซี่ยหลีรู้สึกหมดคำพูด
ที่นางทิ้งตัวตนของเหลยคงอย่างเปิดเผย แล้วยอมรับสถานะเป็นศิษย์ของเหลยคง แรกเริ่มนึกว่าเป็นเรื่องดี
แต่พอมองดูตอนนี้ มันเหมือนตัวเองยิงปูนวดขาเองรึเปล่านะ?
อันตรายถึงชีวิตก็ลดลงจริง แต่เสรีภาพในร่างกายแทบจะถูกจำกัด
เซี่ยหลีคิดไปคิดมา ก็พูดว่า “งั้นก็แพร่ข่าวเฉพาะในกองทัพ แล้วคุมเข้มบันทึกการเข้าออกในวันปฏิบัติการ?”
เกาะใต้ไม่นานมานี้ก็ถูกผู้บัญชาการกองพลหลิวเคลียร์ไปรอบหนึ่ง คิดว่า ต่อให้มีคนได้ข่าวก็คงไม่กล้าแพร่ออกไป ต่อให้แพร่ก็คงไม่ทันเตรียมการ