จะว่าไปก็เถอะ...
ทหารไม่มีใครไม่ชอบกระสุนและอาวุธ ยิ่งเป็นปืนใหญ่ป้องกันระยะประชิดที่ทรงพลังขนาดนั้นยิ่งไม่ต้องพูดถึง
แต่ความยาวของขีปนาวุธโดยทั่วไปอยู่ที่หลายเมตรหรือกระทั่งหลายสิบเมตร น้ำหนักยิ่งแล้วใหญ่ คิดเป็นตัน
ส่วนกระสุนของพวกหล่อนนี่ ยาวสิบกว่าซม.ก็สุดแล้ว น้ำหนักยังไม่ถึงชั่งด้วยซ้ำ
พวกเขาคิดว่าอาวุธยุคใหม่ที่สามารถต่อต้านขีปนาวุธได้ อย่างน้อยน่าจะเป็นอาวุธสังหารขนาดใหญ่แบบเซี่ยจื้อ
ใครก็รู้ว่ากระสุนยิ่งใหญ่เท่าไหร่ ยิ่งมีดินระเบิดมากเท่าไหร่ พลังทำลายล้างก็ยิ่งแข็งแกร่ง
กระสุนไม่กี่กล่องนี้ ดูธรรมดาเกินไป ไม่มีทางเทียบชั้นกับพลังทำลายล้างและรูปร่างของขีปนาวุธได้เลย
มีคนถามเสียงเบา ๆ ว่า "นี่... มันใช้ได้จริงเหรอ?"
เสียงนั้นแฝงความลังเลชัดเจน เต็มไปด้วยความไม่แน่นอนอย่างลึกซึ้ง
หลี่ชิ่งหนานเงยหน้ามองลู่ติ้งหยวนหนึ่งที แล้วเสนอเสียงเบา ๆ ว่า "ยังไงก็เถอะ ลองยิงไปสักนัดสองนัดก่อนดีไหม?"
ก่อนหน้านี้เขาเคยได้ยินชื่อเสียงของเรือเถาเท่อยู่หรอก แต่ยังไม่เคยเห็นพลังของปืนใหญ่ป้องกันระยะประชิดที่โด่งดังที่สุดบนเรือเถาเท่อเลยสักครั้ง