ใบหน้าของผอ.เซี่ยฉายรอยยิ้มขื่นๆ ก่อนมองไปที่เซี่ยหลีอย่างช่วยไม่ได้ “เรื่องอื่นไม่พูดถึงก่อน ตอนที่คุณอยู่ในสมรภูมิ แค่สถานะผู้บัญชาการของคุณก็เพียงพอที่จะทำให้ต่างชาติหวาดกลัวและระแวงถึงตัวคุณ
สมัยนั้นอเมริกาแทบจะเปิดรางวัลมูลค่ามหาศาลบนตลาดมืดเพื่อเอาชีวิตคุณ
ต่อมาคุณก็คว้าชัยเป็นผู้นำทั้งในสาขาคอมพิวเตอร์และสัญญาณ ยัง‘ขาย’ไวรัสคอมพิวเตอร์และซอฟต์แวร์ไฟร์วอลล์ทันสมัยให้ต่างชาติไปนับไม่ถ้วน จนคนต่างชาติ‘ก้มหัวกราบ’คุณในวงการคอมพิวเตอร์ไปนานแล้ว
แม้คุณอยากแยกตัวออกจากตัวตนปัจจุบัน ลบรัศมีที่ติดตัวตนนี้ออกให้หมดจด คงจะไม่ง่ายนัก”
ด้วยวิธีบัญชาการอันพิศวงทีละระลอกของเธอในสมรภูมิ ที่ใช้ชาวบ้านธรรมดาที่เห็นได้ทั่วไปในพื้นที่ นำกำลังพลจริงไม่ถึงหนึ่งกรมทัพ ก็ทำลายกองพลป้องกันชั้นเลิศของทหารอเมริกันที่มี 50,000 นายราบคาบ…
ตอนนั้นฝ่ายหัวเซี่ยเห็นท่าทีของเซี่ยหลีแล้วก็รู้ว่าอเมริกันไม่มีทางปล่อยเธอไปง่ายๆ จึงไม่กล้าเปิดโปงความสำเร็จของเธอออกไป ยังกดผลงานทางทหารของเธอไว้บางส่วน และใช้เหตุการณ์อื่นดึงความสนใจของอเมริกาไป ไม่อย่างนั้นเธอจะมีชีวิตที่สงบสุขได้อย่างไร?
ต่อให้หัวเซี่ยทำสงครามกับประเทศอื่น คนต่างชาติเหล่านั้นก็ต้องจับตาเธอทุกวัน! ขึ้นสมรภูมิก็ต้องมีคนต่างชาติวางมือเปื้อนเลือดใส่เธอ ไม่ขึ้นสมรภูมิก็แอบหาทางลอบโจมตีเธอ
