เซี่ยหลี่กำลังคุยกับหมอเรื่องข้อควรระวังในการผ่าตัดและสิ่งของที่จำเป็นอยู่ บนลานบ้านก็มีเสียงโวยวายดังกึกก้องดังขึ้นมา
เรดาร์จับข่าวครึกโขมงของเธอตื่นตัวขึ้นทันที ศีรษะเอียงเร็วไปทางทิศที่เสียงดัง สายตาหันตามทันที ดวงตาแปลกใจ ความอยากรู้อยากเห็นผุดขึ้นในใจ คุณพ่อเป็นอะไรมาโกรธขึ้นมาอีกแล้ว?
ใจก็คิดเช่นนั้น เธอรีบบอกคนปลายสายไป
"ฝั่งฉันมีเรื่องอยู่นิดหน่อย ถ้าต้องการของอะไร ไม่ทราบว่าคุณจะขอให้เขียนเป็นลิสต์ส่งมาภายหลังได้ไหมคะ ฉันจะให้คนไปหยิบมา?"
คนปลายสายได้ยินเสียงโวยวายจากฝั่งเซี่ยหลี่ด้วย รู้ทันทีว่าทางนั้นมีเรื่อง จึงรับปากทันควัน
"ได้ งั้นคุณเซี่ยคะ ฝั่งคุณรับราชการต่อเถอะ ฉันจะจัดระเบียบเอกสารแล้วส่งไปภายหลัง คุณให้คนมารับเอาได้เลย
แล้วพบกันใหม่"
"แล้วพบกันใหม่ค่ะ"
เซี่ยหลี่วางสายโทรศัพท์แล้วก็ "อุ้ม" นากทะเลตัวน้อยที่กำลังหมกมุ่นกินอยู่อย่างเดียว ไม่มีแววความอยากรู้อยากเห็นเลยแม้แต่น้อย วิ่งตู๊ด ๆ มุ่งออกไปที่ประตูบ้าน ตั้งใจจะออกไปดูความคืบหน้า ก็ไม่รู้คุณพ่อไปทะเลาะกับใคร ถึงได้โกรธขนาดนั้น
แต่ที่ตะโกนว่าลูกหลานอาจารย์ไม่เกรงกาม คุณพ่อดุอยู่คงไม่ใช่เซี่ยหลาวเอ้อร์หรือเสี่ยวเป่าหรอกนะ?