ถ้อยคำอันฉับพลันของเซี่ยหลี่ทำให้คนขับรถปืนใหญ่ติดคาคอไปพักหนึ่ง
ในเมื่ออยู่กลางสมรภูมิแบบนี้ จะไปดัดแปลงปืนใหญ่ได้อย่างไร?
ถ้าดัดแปลงได้จริง ไม่น่าจะออกมาจากฐานแล้วดัดแปลงเสียตั้งแต่แรกหรือ?
ตอนนี้คงเพราะถูกมุมตีฝั่ง เห็นว่าฝ่ายพวกเขาชนะไม่ได้ จึงรีบมาขอดัดแปลง
แต่ตอนนี้กำลังไฟของพวกเขาอ่อนแออยู่แล้ว ถ้าเสียปืนใหญ่กระหน่ำทรงพลังหนึ่งกระบอกไป ฝ่ายนี้จะตกอยู่ในจุดเสียเปรียบทันที
ถ้าดัดแปลงสำเร็จก็ยังดีไป ทุกคนสามารถใช้ชีวิตถ่วงเวลาได้อีกระยะ แต่ถ้าล้มเหลว ก็เท่ากับเสียทั้งเวลาและเสียทั้งชีวิตของทุกคน!
คนขับรถปืนลังเลเอ่ยออกมา: "ผู้บังคับบัญชา ตอนนี้ปืนพวกเราห้ามหยุดนะครับ!
พอหยุดแล้ว กำลังไฟจะตามไม่ทันทันที……"
ยังไม่ทันพูดคำว่า "หยุด" จนจบประโยค เซี่ยหลี่ก็ยกมือขึ้นขัดจังหวะ
"บนรถมีอาวุธหนัก พวกคุณไปหยิบคนละหนึ่งชิ้นมา เสริมกำลังไฟช่วงที่ปืนใหญ่ยิงไม่ได้
ให้ฉัน 5 นาที พอจะพลิกสถานการณ์การรบ!"
น้ำเสียงของเซี่ยหลี่ตอนพูดประโยคนี้เรียบนิ่งและมั่นใจเกินไป จนฟังดูน่าเชื่อถืออย่างยิ่ง
คนของรถปืนก็ยังลังเลอยู่
ลู่ติ้งหยวนถือปืนครกสองกระบอกก้าวเดินมาอย่างมั่นคง ส่งกระบอกหนึ่งให้คนขับที่พูดเมื่อกี้ แล้วสั่งการทุกคน: "มารับอาวุธ ถ่วงเวลาให้ได้มากที่สุด!"
สีหน้าของทุกคนตึงเกร็งขึ้นมาทันที
แม้นักทหารกองทัพปลดปล่อยบนรถปืนแต่ละคนจะรู้สึกว่าการที่เซี่ยหลี่จะดัดแปลงปืนใหญ่กลางสมรภูมินั้นฟังดูเพี้ยนอยู่ไม่น้อย การจะดัดแปลงปืนใหญ่ให้เสร็จสรรพ์ใน 5 นาทีสั้น ๆ ยิ่งฟังดูเพี้ยนใหญ่