แม้เซี่ยหลีจะเกิดความคิดขึ้นมาชั่วขณะ เพื่อไม่ให้คุณพ่อมาคิดบัญชีย้อนหลังกับเธอ จึงแอบให้ลู่ติ้งหยวนจัดตารางตรวจสุขภาพให้คุณพ่ออย่างกะทันหัน
แต่ความตั้งใจอยากให้คุณพ่อชราได้ตรวจร่างกายนั้นจริงใจสมบูรณ์ ดังนั้นเมื่อมองไปที่เซี่ยเจี้ยนกั๋วตอนนี้ แววตาของนางจึงจริงจังอย่างยิ่ง
เซี่ยเจี้ยนกั๋วแรกทีเดียวยังโมโหที่ลูกสาวผู้เป็นที่รักทำเรื่องไม่รอบคอบ แต่พอเห็นท่าทีจริงจังเป็นห่วงเป็นใยสุขภาพของเขาของลูกสาวแบบนี้ หัวใจก็อ่อนลงทันที แถมยังถูกลูกสาวลากไปในทางของนางจนได้
เด็กไม่รู้จักหน้าที่ ตั้งแต่เล็กก็ไม่ค่อยรอบคอบ แล้วนั่นมันไม่ใช่เพราะเขากับภรรยาแก่ตามใจมาแต่เล็กเหรอ?
ต่อไปเจอเรื่องมากขึ้น เดี๋ยวค่อย ๆ จำได้เอง
เซี่ยเจี้ยนกั๋วพอได้ยินว่าเซี่ยหลีจะพาเขาไปตรวจ คิ้วก็ขมวดมั่น รีบโบกมือปฏิเสธโดยไม่แอบแฝงความรู้สึกเลยสักนิด
"ไม่จำเป็นหรอก ฉันน่ะก็ยังดีอยู่แท้ ๆ
อีกอย่าง ปีที่กลับมาถึงเมืองหลวงนั่น ฉันก็พาแม่เธอไปโรงพยาบาลมาแล้ว หมอบอกว่าด้วยระดับการแพทย์ตอนนี้รักษาให้หายขาดไม่ได้ ฉันแค่ดูแลตัวเองให้ดีก็พอ
จะไปตรวจอีกก็เท่ากับเพิ่มภาระให้องค์กร ฟุ่มเฟือยทรัพยากรเปล่า ๆ
เธอไม่ต้องคอยเป็นห่วงสุขภาพฉันเลย พ่อเธอยังแข็งแรงดีอยู่"
เซี่ยเจี้ยนกั๋วคิดไม่ต่างจากคนชราจำนวนมาก ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าไปรบกวนใคร ถ้าไม่จำเป็นก็อย่าไปโรงพยาบาล ขอให้รู้สึกว่าร่างกายยังโอเค ก็ไม่มีความจำเป็นอันใดจะไปหาหมอ
เห็นท่าทีแบบนี้ เซี่ยหลีขมวดคิ้วทันที แล้วโต้กลับไปอย่างไม่เกรงใจ: "ครูหลี่ป่วยก็รักษา นายหวังป่วยก็รักษา ทำไมพอเป็นพ่อไปก็กลายเป็นเพิ่มภาระให้องค์กร ฟุ่มเฟือยทรัพยากรล่ะ?
อีกอย่าง จะรักษาได้หรือไม่ ต่างกันตรงไหน ต้องถามก่อนถึงจะรู้
วงการแพทย์เปลี่ยนแปลงทุกวัน โรคที่สองปีก่อนรักษาไม่ได้ มือเป็นตอนนี้อาจรักษาได้ก็ได้?