อากาศของประเทศเวียดกงชื้นและร้อนเป็นทุนเดิม พอเช้าตรู่ ใกล้หุบเขาก็มีหมอกขาวหนาลอยปกคลุม
มัวไปหมด แทบมองไม่เห็นสภาพรอบข้าง ไม่ต้องพูดถึงต้นเสียงที่ดัง "กริ๊งกริ๊งกริ๊ง" มาแต่ไกลเลย
บอดี้การ์ดนามสกุลนาเหลียวกลับมามองเซี่ยหลี "ไม่รู้ว่าเป็นศัตรูหรือมิตร เราจะไปดูกันไหม?"
เซี่ยหลีคิดอยู่นิดหน่อย ขมวดคิ้วพูด "มีเสียงเคาะแสดงว่ามีคน เราจอดรถไว้ที่ที่ปลอดภัย แล้วไปดูกัน"
"ไม่ว่าจะศัตรูหรือมิตร ก็ไม่ขัดขวางที่พวกเขาจะชี้ทางให้เรา"
บอดี้การ์ดนามสกุลนา "...ได้"
ทั้งสองจอดรถไว้ในที่หลบซ่อน แล้วลงรถมุ่งหน้าไปทางต้นเสียงอย่างเงียบเชียบ
หมอกหนาเกินไป เซี่ยหลีพวกเธอมองไม่เห็นระยะไกล แต่คนข้างหน้าก็มองไม่เห็นพวกเธอเหมือนกัน ทำให้ทั้งคู่เดินหน้าไปได้อย่างง่ายดาย
พอเข้าไปใกล้ขึ้น นอกเหนือจากเสียงเคาะ "กริ๊งกริ๊งกริ๊ง!" แล้ว ก็เริ่มได้ยินเสียงเร่งเร้าที่กดต่ำลอยมาเป็นระลอก
เซี่ยหลีฟังออก พวกเขาพูดภาษาเมกา
ทั้งคู่หมอบอยู่บนเนินเล็กๆ ริมหุบเขา สายตามองลงไปเบื้องล่างอย่างยากลำบาก