เพราะซิ่วลี่เข้าโรงพยาบาลจนถึงตอนนี้ยังไม่ฟื้น ทั้งสามคนของครอบครัวนี้ที่ปกติกินข้าวเก่งที่สุด ตอนกินข้าวดึกกลับไม่ค่อยลงคอ กินกันเพียงเล็กน้อย
กินข้าวดึกกันอย่างรวดเร็วจบแล้ว ลู่ติ้งหยวนก็ออกไปข้างนอก
ไม่นานนัก เขาก็แบกเตียงพับมาบนไหล่ข้างหนึ่ง มืออีกข้างคอยรับช่วยไม่ให้หลุด เดินก้าวยาวเข้ามาจากข้างนอกด้วยท่าทางตรงสง่า
เขาก้มตัววางเตียงลงบนพื้นเบา ๆ มองไปที่เซี่ยหลี แล้วพูดเสียงเบา: "คืนนี้ใช้ก่อนแล้วกัน พรุ่งนี้ฉันจะให้คนเอาเตียงมาเพิ่ม"
เซี่ยหลีคิดในใจว่า ในสถานการณ์แบบนี้ จะยังมีอะไรให้เลือกอีก?
สมัยก่อนออกภารกิจสนามในยุคโลกล่ม เธอยังเคยนอนพื้นคอนกรีตมาแล้ว
"ดี คุณปูลเตียงตรงนี้เถอะ ฉันให้คนไปเอาผ้าห่มมา"
ลู่ติ้งหยวน: "ส่งคนไปเอาแล้ว อีกไม่นานก็เอามาส่งให้เรา"