บังคับให้ไปชนบท? ภรรยาทหารนักวิจัยขนของบ้านแกจนเกลี้ยง

ตอนที่ 1080 บังคับให้ข้าลงชนบท? ทหารสะใภ้ขนของทั้งบ้านแก

4 นาที· 980 คำ

ทั้งสามคนต่างพากันหมดคำพูดกับคำตอบของเซี่ยหลี

จะว่าไป พวกเขายังพอมีความเชื่อเรื่องภูตผีปีศาจอยู่บ้าง แม้จะไม่ศรัทธาแรงกล้า แต่ก็ยังมีความเกรงขามอยู่ลึก ๆ ขณะที่เซี่ยหลีกลับเป็นนักวิทยาศาสตร์หัวดื้อโดยสมบูรณ์แบบ ไม่เชื่อเรื่องพวกนี้เลยแม้แต่น้อย

จ้าวเฉียงที่ติดตามเซี่ยหลีมาตลอด ถึงกับแอบคิดว่าหัวหน้าหมวดของพวกเขาช่วงนี้แกล้งทำเป็นเทพเจ้าอยู่ในเมืองฉงได้สนุกปากทีเดียว

พอพูดถึงเรื่องสำคัญ หลายคนก็เลิกคุยเรื่องไร้สาระ แล้วหันมาสนใจประเด็นหลักทันที นั่นคือจะรับมือกับพวกทหารอเมริกันที่เพียบพร้อมไปด้วยอุปกรณ์ครบครันอย่างไร

เซี่ยหลีขมวดคิ้ว เอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างไม่เป็นทางการ มือซ้ายท้าวโต๊ะ นิ้วชี้เคาะโต๊ะเป็นจังหวะ ๆ

น้ำเสียงจริงจังเล็กน้อย "คราวที่แล้วพวกนายสู้กับพวกมัน ฝีมือพวกมันเป็นยังไงบ้าง?"

ผิงอิงจวิ้นได้ยินดังนั้น สีหน้าของเขาก็ห่อเหี่ยวลงทันที

"เดิมทีผมยังคิดว่าต่างก็เป็นกองร้อยเหมือนกัน ต่อให้อาวุธของเราสู้เขาไม่ได้ แต่ทางฝ่ายเราก็เป็นพวกไม่กลัวตายทั้งนั้น มีชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ในสงครามต้านทานอเมริกาและช่วยเหลือเกาหลีเป็นเครื่องการันตี ตราบใดที่เรายอมทุ่มชีวิตสู้กับพวกมันอย่างเต็มที่ ช่องว่างระหว่างเราก็ไม่น่าจะห่างกันมากนัก

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป