แม่ลูกคนอื่นที่ได้ยินเซี่ยหลีพูดเช่นนั้น สีหน้าบิดเบี้ยวขึ้นทันที ทำท่าทางไม่พอใจอย่างมาก
แต่เดิมเธอยังระแวงว่าตัวเองจะเกรงใจตัวตนของเซี่ยหลีอยู่ไม่น้อย ทว่าพอลูกชายตัวเองถูกว่ากล่าว เธอก็ทนไม่ได้อีกต่อไป
เธอโมโหขึ้นมาทันที "อะไรนะที่ว่าสามขีดเห็นอนาคต กลับบ้านไปสอนลูกให้ดีๆ?
ลูกบ้านเรามันผิดตรงไหน!? เขาก็แค่สามขวบ เขารู้เรื่องอะไร!? ผู้ใหญ่แก่คนหนึ่งไปคิดถือกับเด็กเล็ก ยังมีศีลธรรมอะไรติดตัวอยู่อีกไหม!!"
เซี่ยหลีตบเบา ๆ ปลอบนากน้อยของตน ด้วยความแข็งแกร่งของร่างกายเธอในตอนนี้ แม้แต่พระอรหันต์สิบแปดรูปของวัดเส้าหลินถือไม้เท้าแทงเธอ เธอถ้าไม่อยากหลบ พระก็แทงเข้าไปไม่ได้ แล้วนากน้อยที่มีแต่อุ้งเท้าเล็ก ๆ ไร้แรงจะทำอะไรได้
เซี่ยหลีใช้แขนหนึ่งอุ้มอุ้ยเสียว อีกมือตบปลอบเบา ๆ แล้วพูดอย่างใจเย็น "เขาเป็นเด็กไม่รู้อะไร แล้วคุณในฐานะผู้ใหญ่ก็ไม่รู้อะไรเหมือนกันเหรอ?
รู้ว่าลูกตัวเองมือเหม็น ทำไมยังเอาเด็กไปฝากไว้ข้าง ๆ เด็กคนอื่นที่เล็กกว่า? ไม่เคยคิดเลยเหรอว่าถ้าฟาดโดนคนจะทำยังไง?