กัวโซ่วเยี่ยมองเด็กหนุ่มที่ตนเฝ้ามองมาตั้งแต่เล็ก ๆ แม้ในใจจะมีความเป็นห่วงและรู้สึกผิด แต่ก็ชื่นชมในความสำนึกของความเป็นทหารของเขาไม่น้อย
ลูกหลานที่ออกมาจากครอบครัวทหาร ไม่มีใครเป็นพวกขี้ขลาดสักคนจริง ๆ
เพียงแต่เขาคงต้องขอโทษเพื่อนร่วมรบเก่าของเขาสักหน่อย
ภารกิจที่ราวกับเป็นหน่วยกล้าตายครั้งนี้ ลูกชายของเขาคงไม่มีทางกลับไปยังหัวเซี่ยได้อีก
คงทำได้เพียงรอให้เพื่อนร่วมรบเก่าจากโลกนี้ไป เขาค่อยไปขอขมาต่อหน้าเทพใต้บาดาล
กัวโซ่วเยี่ยสีหน้าเคร่งขรึม กล่าวกับลู่ติ้งหยวนด้วยท่าทีจริงจังว่า “สหายลู่ติ้งหยวน! บัดนี้องค์กรออกภารกิจอันยากยิ่งให้เจ้า
ใช้ฉันเป็นเหยื่อ ทำทุกวิถีทาง ทำลายระบบยิงขีปนาวุธของกองทัพศัตรูในกองพลที่ห้า ช่วยชีวิตทหารหัวเซี่ยนับหมื่นนับแสนคนให้รอดพ้น!
นายทำได้หรือไม่!?”
ลู่ติ้งหยวนรู้สึกหนักอึ้งในใจอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน กล้ามเนื้อทั่วร่างกายตึงเครียด โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย ตอบอย่างมุ่งมั่นด้วยสีหน้าจริงจัง “รับรองว่าปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ!”
ส่วนไป๋ถังทั้งสามคนที่ยืนอยู่ไม่ไกล แม้จะได้ยินบทสนทนาของพวกเขาไม่ชัดนัก แต่ก็มีสีหน้าเคร่งขรึม และตอบในใจอย่างแน่วแน่
“รับรองว่าปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ!”