ขณะที่เซี่ยหลีกำลังสงสัยว่าพวกเขาจะทำอะไร ทั้งที่มีชายชราผู้ตัวสั่นเทาเป็นหัวหน้า คนทั้งหมดที่เดินออกมาจากเมืองนั้นต่างพร้อมกันคุกเข่าลงตรงหน้าของเซี่ยหลี
ชายชราผู้ตัวสั่นเทาคนนั้นไม่ต้องให้เซี่ยหลีแนะนำตัวเลยด้วยซ้ำ ทันทีที่เห็นก็กล่าวด้วยเสียงอันกึกก้อง “แม่นาง พวกเรารอท่านมานานแสนนานแล้ว!
ทั้งเมืองหงผิงของพวกเราล้วนจงรักภักดีโดยใจจริง ชื่นชมในบารมีของคุณ ขอถวายชีวิตเป็นข้ารับใช้คุณ
ขอท่านช่วยชำระล้างพวกเรา ช่วยกอดกู้พวกเราให้พ้นจากโลกอันเต็มไปด้วยทุกข์ทรมานนี้
พวกเราพร้อมมอบทุกสิ่งทุกอย่างของตนให้กับแม่นาง!!!!!”
พูดจบ ชายชราผู้ตัวสั่นเทาก็กราบพื้นด้วยการหมอบกราบห้าส่วนใหญ่แก่เซี่ยหลีอย่างลึกซึ้ง ในความศรัทธานั้นแฝงความคลั่งไคล้ที่ค่อนข้างบ้าคลั่งอยู่
ส่วนคนทั้งหมดที่อยู่ด้านหลังเขาก็คุกเข่าลงต่อเซี่ยหลีพร้อมกัน ยกมือทั้งสองข้างขึ้นสูง จ้องมองเซี่ยหลีด้วยแววตาเร่าร้อน แล้วก้มกราบอย่างสุดซึ้ง
“แม่นางมีฤทธิ์เทียบฟ้า! ผมพร้อมมอบความจงรักภักดีทั้งหมดให้แม่นาง วอนแม่นางชำระล้างพวกผม !!!!”
“แม่นางมีฤทธิ์เทียบฟ้า! ผมพร้อมมอบความจงรักภักดีทั้งหมดให้แม่นาง วอนแม่นางชำระล้างพวกผม!!!!”
“แม่นางมีฤทธิ์เทียบฟ้า! ผมพร้อมมอบความจงรักภักดีทั้งหมดให้แม่นาง วอนแม่นางชำระล้างพวกผม!!!!”
ท่ามกลางการกราบสักการะอันเร่าร้อนราวกับคลื่นภูเขาไหว ความศรัทธาอันแรงกล้าก็พลันพุ่งเข้าใส่หน้า
พวกเขามองเซี่ยหลีเป็นที่พึ่งพิงแห่งยุคสงครามนี้ สายตาที่มองมานั้นเหมือนคนที่สิ้นหวังไร้ที่พึ่ง มองไปยังเทพเจ้าองค์เดียวที่สามารถช่วยชีวิตพวกเขาได้