ใต้พาดหัวขนาดมหึมาของหนังสือพิมพ์《เสียงเรียกร้องประชาชน》 หน้าแรกหัวข้อหลักของฉบับนี้ลงข่าวภาพถ่ายชุดหนึ่งที่สะดุดตายิ่ง
รถไฟสีเขียวที่ดูแข็งแรงและใหม่กระจ่างคันหนึ่งจอดอยู่บนรางรถไฟยาวสุดสายตา
ด้านหน้าหัวรถจักรสีเขียวมีชาวบ้านธรรมดาที่แต่งกายสุภาพ ดูท่าทางก็คือชาวนา นอนเรียงกันสิบกว่าศพ ภาพค่อนข้างพร่ามัว คนพวกนี้ดูเหมือนตายคาอยู่บนราง
ริมรางรถไฟมีทหารกองทัพปลดปล่อยสวมเครื่องแบบเต็มยศถือปืนอยู่ไม่กี่นาย กำลังลากผู้คนบางคนไปด้านข้างโดยใช้กำลัง
เห็นเพียงแผนหลังของทหารกองทัพปลดปล่อยที่ถือปืนเท่านั้น ส่วนคนที่ถูกลากไปนั้นหน้าตาตื่นตระหนก ราวกับถูกทำร้าย ดูจะกลัวทหารกองทัพปลดปล่อยเป็นที่สุด
และด้านหลังยังมีภาพอีกใบหนึ่ง เป็นชาวบ้านไม่กี่คนที่ถือป้ายผ้ายืนโต้เถียงกันอย่างโมโหไปทางขบวนรถไฟคันที่สอง ซึ่งบนขบวนนั้น ลู่ติ้งหยวนกำลังชี้ปืนไปยังทิศทางฝูงชน ท่าทางเหมือนกำลังยิง
ภาพพร่ามัวเล็กน้อย ใบหน้าข้าง ๆ ของเหล่าทหารในขบวนหน้ามองไม่ชัด ท่าทางการกระทำของมือก็ดูก้ำกึ่ง ปืนในมือของลู่ติ้งหยวนชัดเจนเป็นพิเศษ แต่ใบหน้าของลู่ติ้งหยวนกลับเป็นภาพเบลอจนมั่ว แท้จริงแล้วมองไม่เห็นใบหน้าจริงของเขาได้ดีนัก คงต้องเจอกันตัวต่อตัวเท่านั้นถึงจะจำได้ว่าคน ๆ นี้คือคนในหนังสือพิมพ์
คำบรรยายภาพด้านล่าง: “ภาพจากการให้ข้อมูลของฝูงชนที่ถูกขับไล่ ผู้ถ่ายภาพเกรงกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้”
หนังสือพิมพ์ลงคำบรรยายว่า《รางรถไฟที่เปื้อนเลือด—ใครกันที่ยิงปืนใส่ประชาชน?》
คำบรรยายด้านล่างนั้นยิ่งเดือดร้อนกว่า: ความหนาวยามต้นฤดูใบไม้ร่วงเดือนตุลาคม ผู้สูงอายุที่มาทูลเกล้าฯ ถูกลากไปเป็นร้อยเมตร ไม่มีผู้ใดกล้าแม้แต่จะเอ่ยปาก!
ข่าวจากหนังสือพิมพ์: วันที่ 30 ตุลาคม บริเวณหนึ่งของเส้นทางจิง-หยวน ชาวบ้านไร้อาวุธหลายสิบคนถือป้าย“พวกเราต้องการสันติภาพ ปฏิเสธอาวุธและความรุนแรง”นั่งประท้วงอย่างสงบ
พยานหนึ่งให้การว่า ขบวนรถทหารที่ไม่มีป้ายทะเบียนพุ่งทะยานมาถึง ทหารจึงล้อมฝูงชนไว้ทันที แล้วยิงปืนขึ้นฟ้าไม่หยุด