เช้าวันรุ่งขึ้น ที่ห้องทำงานผู้บัญชาการกองพลหลิว
ผู้บัญชาการกองพลหลิวมองใบคำร้องในมือ สีหน้าเคร่งเครียด นานทีเดียวก็ไม่พูดอะไรสักคำ
ในที่สุดก็ได้แต่ถอนหายใจยาว
"ตัดสินใจแล้ว?"
ลู่ติ้งหยวนสีหน้าจริงจัง พยักหน้าเล็กน้อย ท่าทางแน่วแน่
"ตัดสินใจแล้ว"
ผู้บัญชาการกองพลหลิวสูดลมหายใจเข้าลึก "จะไม่เปลี่ยนใจจริงๆ น่ะ?"
ลู่ติ้งหยวน: "จะไม่เปลี่ยนใจจริงๆ"
สายตาผู้บัญชาการกองพลหลิวทอดมองไปที่ใบหน้าของลู่ติ้งหยวนด้วยความเคลือบแคลง ยังไม่อยากเชื่อการตัดสินใจครั้งนี้ของเขา
"คนในครอบครัวเธอสนับสนุน?"
ลู่ติ้งหยวนตอบทุกคำถาม "สนับสนุน พวกเขาคิดว่าที่ฉันทำแบบนี้ถูกต้อง
ฉันอยากปกป้องทุกสิ่งที่ฉันอยากปกป้อง"
ผู้บัญชาการกองพลหลิวรู้ดีว่าเกลี้ยกล่อมไม่ไหว จึงถอนหายใจยาวอีกครั้ง
"ไปเถอะ หัวเซี่ยจะภูมิใจในตัวเธอ"
ลู่ติ้งหยวนยิ่งทำสีหน้าเคร่งขรึม น้ำเสียงจริงจังมาก "รับปาก จะปฏิบัติภารกิจให้สำเร็จ!"
......
ก็อย่างที่เซี่ยเจี้ยนกั๋วคาดไว้ กองพลเกาะใต้ส่งกำลังพลสนับสนุนแนวหน้าเร็วมากจริงๆ
ลู่ติ้งหยวนกับเซี่ยหลีก็เหมือนทุกครั้ง ผลัดกันถ่ายรูปให้คนอื่นก่อนขึ้นสนามรบ