เซี่ยหลีราวกับว่าความตื่นตระหนกของพวกเขายังไม่พอ คิ้วขมวดมุ่น สีหน้าหนักอึ้ง ใบหน้าถูกแสงไฟด้านล่างสาดใส่จนดูน่ากลัวขึ้นมาอีกหลายส่วน
เธอลดเสียงต่ำลง: “ลางร้าย!
เมืองฉงจะนำภัยพิบัติมาให้อำเภอฉง ทำให้ทั้งรัฐเยว่ตกอยู่ในวิกฤต
สุดท้ายเมืองฉงจะถูกทอดทิ้ง ซ้ำรอยชะตากรรมของอำเภอใกล้เคียงทางตะวันตกเฉียงใต้!!!!!”
เหล่าชาวเมืองฉง: !!!!!!!!
ทุกคนที่อยู่ ณ ที่นั้นต่างหน้าซีดเผือด
อำเภอใกล้เคียงทางตะวันตกเฉียงใต้ก็คืออำเภอเฮยชานที่เคยถูกกวาดล้างทั้งอำเภอเพราะต่อต้านกองทัพมิก
ถ้าไม่มีบทเรียนจากกรณีนั้น เมืองฉงก็คงไม่ยอมอยู่อย่างสงบเป็นลูกหมาของมิกโดยไม่กล้าขัดขืนแม้แต่น้อย
ผู้อาวุโสคนหนึ่งกัดฟันดังกรอด ๆ แม้จะพยายามอดกลั้นอย่างสุดกำลัง แต่สีหน้าก็ยังดูดุดันน่ากลัว
“เทพธิดา ท่านพูดจริงหรือ?
เมืองฉงของเราจะซ้ำรอยอำเภอเฮยชานจริง ๆ งั้นหรือ!?”
คนอื่น ๆ แม้จะไม่ได้พูด แต่สายตาที่จ้องมองเซี่ยหลีไม่กะพริบ ก็เห็นได้ชัดว่ากำลังรอคำตอบของเธออยู่
เซี่ยหลียกมือโบกเหนือเปลวไฟ แล้วลอบโยนน้ำแข็งแห้งก้อนหนึ่งลงไปด้านล่าง เปลวไฟที่ลุกโชนพลันดับลงในพริบตา
แสงสลัวเกินไป ทุกคนเห็นเพียงว่าเทพธิดาแค่ยกมือขึ้นครั้งเดียว เปลวไฟที่ลุกโชนบนโต๊ะก็พลุ่งควันขาว ๆ ขึ้นมา และในชั่วพริบตาก็ไม่ลุกไหม้อีกต่อไป